"Gecekondu"da yaşamak?

Merhaba arkadaşlar. Gecekonduda yaşadığımı arkadaşlarıma söylemeye çok çekiniyorum.
Güzel bir üniversitede, güzel bir bölüm bitirdim. Herkes beni zengin, kültürlü bir aileden geliyormuşum gibi gördü. Ben kesinlikle böyle bir şey söylemedim-öyle davranmadım. Hatta bir zengin gibi giyinip, lüks yerlerde de hiç takılmadım.
Neden öyle düşündüklerini hiç bilmiyorum. Liseden beri hiç bir arkadaşımı evime davet edemedim. Onlar beni ısrarla evlerine davet etti, gittim. Daha sonraları evlerine davet eden arkadaşlarımın evlerine gitmedim, onlar da benim evime gelmek istemesin diye. Ve bu yüzden hiçbir zaman kalıcı arkadaşlıklar edinemedim.
Bunun çok saçma olduğunu biliyorum. Ama küçüklüğümden beri , bazı akrabalarımızın ve lisedeki gösteriş düşkünü sınıf arkadaşlarımın bende yaratmış olduğu bir psikoloji bu. Üniversite okuduğum şehirde , akrabalarım olmasına rağmen hiçbiri beni evlerine davet etmedi. Annem de her zaman bunun, fakir olduğumuz için böyle olduğunu söyler.
Küçüklüğümden beri hep öyle der. Ve şimdi de ne kadar saçma olduğunu bilmesem de: Zenginlerin nasıl zengin olduğunu. Parası olan insanların mutsuz yaşamlarını görsem de, bu "gecekondu"da yaşamak benim için bir takıntı haline gelmiş durumda ve bundan kurtulamıyorum.
En son erkek arkadaşımla tatildeyken. Yaşlı bir kadınla tanıştım. Kadınla aynı şehirden çıktık. Ve bana nerede oturduğumu sordu, söyledim. Bana " sen çık oralardan gel burada erkek arkadaşınla tatil yap." vs gibi bir şey söyledi.
Sanki, erkek arkadaşla tatil yapmak, entelektüel olmak , sanatla ilgilenmek sadece elit bir zümreye aitmiş gibi.
Demek istediğimi umarım anlıyorsunuzdur. Siz ne kadar dürüst olsanız da, insanlar sizi, kafalarındaki stereo tiplere yerleştiriyor ve sizin gerçekliğinizi göremiyorlar. Ve sizde bazen susuyorsunuz. İnsanlar sizin nerden geldiğinizi duyduğunda şaşırıp , çok uzatmasınlar diye. Benimle aynı durumda olanlar var mı merak ettim? bu takıntıyı aşabildiniz mi?