Neden normal bir insan değilim?

Küçükken hep ailesel problemler yaşadım, annemle babam ayrıdır. Hep bu iki çekişme, iki kavga arasında büyüdüm, duygularım köreldi bu süreçte. Sevemiyorum kimseyi, yalnızlık daha çekici geliyor bana, bazı günler susarım, ağzımdan tek bir kelime bile çıkmaz, eve kapatırım kendimi. Çevrede yaşanan olayları sanki bir film izlercesine hep dışardan izliyorum. Mecalim yok ki o koşuşturmaya dalayım...