''Hayvanlardan Tiksinen Var Mı''?

Hani şu kapı önüne bırakılan mamalardan rahatsız olanlar. Hani karda ayazda, apartman girişlerine sığınan canlardan rahatsız olanlar. Bir umutla ayağınıza değen kediye köpeğe tekme atanlar.
O pis midenizi doyurmak için, yol kenarı bir restoranda yemek yerken, masa altına gelip nasibini bekleyen ufaklığı, garsona şikayet eden tipler. Kendi pisliğini bilmeden düşünmeden, her gün defalarca kez bütün vücudunu temizleyen canlara “Ayyy ıyyy” diyenler.. Belediyeyi aradıktan sonra, gelen görevlilerce sokaktan toplanan anneleri bebekleri camlardan izleyip, “Ohh bee kurtulduk” diyenler.. O iğrenç, kokuşmuş yüreğinizle hazırladığınız zehirli mamaları, önce yedirip, sonra çırpınan bedenleri izlerken, pis bir tebessüm ile yutkunan tipler.. Bu kadar eziyete hiç gerek yok aslında. Dünyaya gelmeleriyle birlikte çileleri başlıyor zaten bu canların. Yaz gelir, susuz kalırlar, kış gelir soğuktan donarlar. Yiyecek bir şey bulamayıp, aç gezerler çoğunlukla. Bakımsız barınaklara düşer perişan olurlar. Hediye olurlar, oyuncak olurlar, sonra ormana atılırlar. İnsanlardan kaçarlar, atılan taşlardan kaçarlar, arabalardan kaçarlar, belediye ekiplerinden kaçarlar, ve bu arada hep aç ve susuzdurlar. Eğer varsa bebekleri, onlarıda emzirmeleri gerektiği için daha fazla yemeleri gerekir. Sonra icinizden biri çıkar “ - ayy buraya mama koymayın, alışıyorlar sonra” der…Ve sizler, bütün bunlar yetmezmiş gibi, yüreği merhamet deniziyle taşan, var gücüyle cana can olmaya çalışan, adaları çekip ayağına getirecek kadar güçlü bir vicdanı olan, analık yapan, babalık yapan, kıyamayan, dayanamayan, en çaresiz zamanlarda gözyaşına sığınan insanlarada, alaycı gözlerle bakıp, “kediyle köpekle kafayı yemiş” diyecek kadar basitleşirsiniz. Evet size sesleniyorum…Şeytan bile siz varken, işe çıkmaz.
Size olan öfkem tam anlamıyla dile gelse, kainatın ödü kopar.. Allâh sizden birini benim karşıma çıkarmasın.. Haksız miyim? Sizce? O kadar öfkem var ki kelimelere sığmıyor eklemek isteyenler alttan devam edebilir mi?