Karşılıklı içimi dökebileceğim bir platform var mı?

Nevrotik paradoks diye bir kavram var, bilmem biliyor musun. Kaygi bozukluğu yani nevrotik bozukluğu olan kişiler bu durumlarinin farkindadirlar ama kendilerini bu hallerinden çikaracak hamleyi yapamazlar, bu paradoks içinde sürüklenir dururlar. Siz de bu haldesiniz. Bunalimda değilsiniz, çünkü size korku veren şeyin kaynağini bulmuşsunuz. Yalnizlik. Bunun üzerine düşünmeyi birakip belkide bir süre diğerleri gibiymiş rol yapmak işe yarar belki kisa vadede

O zamaaan bizde korkunun üstüne gideriz (evet biraz psikolog havalarina girmiş olabilirim). Bu korkuyu neyin tetiklediğini, genelde hangi anlarda hamgi durumlarda kendini yoğun hissettirdiğini bulabildin mi

Yalnizlik ürkütücü bir şey değil, önce bu algini değistirmen lazim. Sürü halinde yaşama psikolojisinin ilkel bir duygu olduğunu düşünüyorum, kişi kendi kendinede yetebilmeli. Sosyal bir varlik oldugumuzu söyleyebilirsin bu durumdada sen zaten sosyalsin. Ailen ve arkadaslarin mevcut, eminim zor zamanlarinda omuzlarindan tutup kaldirabilecek insanladir. İş bu noktada sana düşüyor, nasil bir hayat yaşayacağın sana bağlı. Anlamsiz korkularin esiri olup ziyan mi edeceksin vaktini, yoksa kimse hiçkimse olmasa bile zaten güçlü bir varlik olduğunun bilincine varip kendine mi geleceksin. Ki ufak bir tavsiye, kimse yaninda korkak aciz bir insanin varligini istemez

Bunun farkli yollari var. Ben önceki hayatim ve şimdikini kıyaslayarak yapiyorum bunu. Önceden beni günlerce ağlatan şeylerin nasil üstesinden gelebildiğimi düsünüyorum, bu bana güçlü hissettiriyor. Kendime hep hedefler koyuyorum küçük ya da büyük. Onlara ulaşmak beni güçlü hissettiriyor. Canımı sıkan bir olay olduğunda kulakligimi takip yürüdükten sonra o olayın eskisi kadae canimi yakmadigini farketmek beni güçlü hissettiriyor. Yaşca benden büyüksün, eminim kendini çok daha iyi gözlemleyebilmişsindir, bunlara yönel

Rica ederim, umarim. Benim de üstesinden gelmekte zorlandiğim durumlar var ama bu boyutta değil.
Ve bir de stefan zweig-satranç. Fırsat bulursan bu kitabi oku

onların yani seni o şekilde yargılayanların Yüzeysel kişiler olduğunu söyleyebilirim. yani eğlence ve iyi vakit geçirme peşindeler. Onların da derdi vardır fakat bastırma eğilimine girerler. Bunun çeşitli sebepleri vardır.

Rol yapmak da acı verici bir hal almaya başlar zamanla. Arkadaşımız henüz genç zamanla, tecrübeyle bununla başa çıkmayı öğrenecek ve kendince metodlar bulacaktır.

Çook güzel söylemişsiniz

Hayat sana sıkıcı geliyor olabilir mi acaba? Bazen can sıkıntısı yaşadığımızda kendimizi dinleme eğilimine gireriz. Olumsuz düşünce ve duygular açığa çıkmaya başlarlar. İnsan durduk yere sevinip mutlu olamaz ama olumsuz düşünüp olumsuz hissetmeye meyillenir.