Sizde psikolojik nefes darlığı yaşıyor musunuz?

Bende psikolojik nefes darlığım var 10 yıldan beri çekiyorum. 12 yaşında derin nefes alma ihtiyacı duyuyorum sonra rahatlamak için üflüyorum. Ev beni daraltıyor sosyal aktivitem pek yok işe girmek istedim heyecandan mülakatta kaybettim. İlk başta önemsemedim sonra tekrarlayınca gögüs hastalıklına gittim astım ilacı bile kullandım fayda etmedi kalbim de hızlı çarptığı için kardiyolojiye de gittim kalbim normal şekilde atıyormuş çok evhamlıyım paniğim örneğin elimde telefon var değerli eşyamı bulamayınca kendimden geçiyor telefonum nerde gibisinden telaş yapıyorum. Liseden mezun olduktan sonra özgüvenim gitti hayata küstüm küsünce kelime darcığım azaldı yanlış bir cümle söyleyeceğim diye insanlardan uzaklaştım kimseler beni anlamadığını düşündüm çıkmaz sokaklar içindeyim 2014 yılında psikolojik ilaçları tamamen hayatımdan çıkardım eskiden neşe dolu kendime güvenen gülmeyi seven biri iken panik atak beni mahvetti olumsuz düşünler aklıma getirdi bu hastalık sayesinde takıntılı bir insan oldum tanımadığım insandan hakaret yediğimde kafamda büyütürüm ağlarım.. Psikolojik ilaçların hiçbiri yaramıyor aksine kilo yapıyor insanı uyuşturuyor ve rahatlamak için uyutuyor ama ben şifayı Kur'an-ı Kerîm okuyaraktan buldum ama bir işi yaparken yarısında sıkılıyorum daralma geliyor en son çareyi psikoloğa mı gitsem diyorum.. Kendi kendime ağlıyorum kimse beni sevmediğini düşünüyorum... Aslında herkese karşı güleryüzlü insanım ama hep içeme atarak içimde yaşamaktan bıktım!