Anne evlattan nefret eder mi?

Ben huysuz canım pisin biriyim. Devamlı sinirlenen, sesini yukselten, surat asan cekilmezin biriyim. Kim benimle yasamak ister ki ya? İnsanları sürekli cevremden uzaklastırıyorum. Fazlalıgım iste. Kendi annem bile beni en sevmedigine benzetirse daha fazla soze gerek yok bence. Kardesimle duzgun diyalogum yok, babamla surekli bagırıs halindeyim, annemi soylemek istemiyorum. Bugun bana kucukken daha iyiydin dedi. Keske buyumeseydim diyebildim keske yasamasaydım demek yerine. Anneniz sizi sevmedigine benzetirsr ne hissedersiniz ya? Onun gibi davranıyosun, ona benziyosun dese? Aglamaktan, keske bir sey olsa da geberip gitsem demekten baska carem yok. Krndimi duzeltmeye calıstım defalarca beynime hukmedemiyorum artık, olmuyo. "Ben ondan neden korkuyorum ya o kim" sozunu duydum kendim icin. Artık konusmak yazmak duymak yasamak istemiyorum. Biliyorum biirçok derdi olan insan var, ama brnimki bana gore cok fazla. Beni kimse sevmez biliyorum. Nefret ederler benden. bir gun olur gidersem bulurlarsa bunu okusunlar...