Sosyal ortamlarda çok kasilıyorum?

Ne gibi

ya mesela sen şimdi şunu dersem gülerler şunu yaparsam yabancilarlar Dye dusunuosn yani dikkatin tamamen kendnde kendini elestrmek yerine baskalarina bak şunu ayakkabısı şöyle şunu dedi bunu yaptı vibi

Olmuyo 5 yıldır bole

5 yıl çok zaman değil ki. Ben kendimi bildim bileli öyleydim. Lise hayatım zehir oldu. Üniversite desen sırf bu yüzden bırakmayı düşündüm ama sonra ne oldu? Hiçbir şeyin bu kadar strese girmeye değmeyeceğini öğrendim. Okulda sunumlarım oluyordu ölsem de kurtulsam diyordum. Sırf o yüzden kaç tane ders bıraktım. Şimdi de sunumum oluyor. Ama artık bir şekilde yapıyorum. Yine titriyorum yine kalbim çıkıcak gibi oluyor ama yapmam gerekiyor ve daha fazla kaçamam bunun farkındayım. Önceden yabancılarla konuşamazdım. Dışarı bile zor çıkardım. Şimdi eve girmiyorum. Öyle bir arkadaş çevresi yaptım ki telefonlarım susmuyor. Sosyal ortamlarda hatta evin dışındaki her ortamda çektiğim sıkıntı 10da 1e düştü. şu an tek sıkıntım sınıf önünde yapılan sözlü sunumlar falan. Onları da son seneye gekdim aşamadım artık aşmayı denemeyi bıraktım :D afedersin b. k gibi hissediyorum ama yine iyi veya kötü de olsa yapabilmiş olmanın kaçmamanın gururu var

Ben Şu an unideyim ve durum bu. arkadas da yok haliyle olacagini da sanmiyorum. benim basimda dahi titreme oluyor biriyle gozgoze gelince

Bak inan varya anlıyorum. Ben de öyleydim hatta beteri belkide. Bir kalem isteyemezdim bir şeye ihtiyacım olsun gidip kimseye söylemezdim ölürdüm daha iyi. 3 sene önce psikiyatriye gittim. Antidepresanlar aldım. Baya kullandım hatta daha yeni bıraktım gibi bir şey. Sonra 2 senedir de psikologa gidiyorum. Ona hala devam ediyorum. Bunların da etkisi oldu. Ama en büyük etkiyi ben yaptım. Artık bir mucize gelip de iyileşmeyi herkes gibi olöayı beklemeyi bıraktım. Küçük küçük adımlarla ilerledim. Mesela ilk defa sevgilim oldu ünide ve beni en çok açan şey de bu oldu. Onun sayesinde birçok insan tanıdım. O brni rahatlattı. Yanımda oldu hep. Yalnız bırakmadı. Desteğin olunca herşey daha kolay. Belki psikolog denesen iyi olabilir senin için. Tedavi çok uavaş ilerliyor. Hatta ilk aylarda param boşu boşuna gidiyormuş gibi hissettim arada hala hissediyorum kendimi eskiden hissettiğim durumlarda bulunca. Ama geçiyor yani hiçbir şry kalıcı değil