Merhaba arkadaşlar.19 yaşındayım ve 14 yaşında bir kız kardeşim var. Ben üniversite öğrencisiyim o liseye yeni geçti. Nasıl söylesem bilmiyorum ama ben onu inanılmaz kıskanıyorum ve gerçekten bazen çok üzülüyorum. Hemen yargılamayın kendimce sebeplerim var...
İlk olarak genetikten başlayalım.. Ben esmerim o sarışın. Kahve gözlüyüm, o kehribar gözlü. Boyum 160 o 14 yaşında olmasına rağmen 169. Uzamaya da devam ediyor.3-0 önde bu konularda bile. Benden daha güzel.. Sokakta yürürken herkes ona bakar ben onun kardeşi sanılırım. Bir de o kadar şanslı ki gözleri milyarda bir görülen bir renk... Off o kadar çok şey var ki sayamıyorum.. O daha başarılı daha güzel daha zeki gideceği okul bile daha güzel. Ailem üniyi kazandığımda beni tebrik bile etmedi ama ona lisede övgü yağdırıyorlar... Ben lisedeyken böyle yapmamışlardı. Sanki ailem onu daha çok seviyor bana vermedikleri değeri ona veriyorlar ne istese yapmaya çalışıyorlar.. Hayatımı çalmış gibi hissediyorum yarın eve gidicem ben izmirde okuyorum, İstanbul'da ailem. Gittiğimde yine aynı olacak istemiyorum görmek onu övecekler yine bana dinlemek istemiyorum. Ve onu gerçekten çok kıskanıyorum benim yaşıma geldiğinde nasıl olacak 14 yaşında böyleyse... Hep 2. plandayım hayatımın sonuna kadar da böyle olacak keşke çıksa gitse hayatımdan... biraz garip oldu yazı ama aklımdan geçenleri yazdım. yanlış mı düşünüyorum?
İlk olarak genetikten başlayalım.. Ben esmerim o sarışın. Kahve gözlüyüm, o kehribar gözlü. Boyum 160 o 14 yaşında olmasına rağmen 169. Uzamaya da devam ediyor.3-0 önde bu konularda bile. Benden daha güzel.. Sokakta yürürken herkes ona bakar ben onun kardeşi sanılırım. Bir de o kadar şanslı ki gözleri milyarda bir görülen bir renk... Off o kadar çok şey var ki sayamıyorum.. O daha başarılı daha güzel daha zeki gideceği okul bile daha güzel. Ailem üniyi kazandığımda beni tebrik bile etmedi ama ona lisede övgü yağdırıyorlar... Ben lisedeyken böyle yapmamışlardı. Sanki ailem onu daha çok seviyor bana vermedikleri değeri ona veriyorlar ne istese yapmaya çalışıyorlar.. Hayatımı çalmış gibi hissediyorum yarın eve gidicem ben izmirde okuyorum, İstanbul'da ailem. Gittiğimde yine aynı olacak istemiyorum görmek onu övecekler yine bana dinlemek istemiyorum. Ve onu gerçekten çok kıskanıyorum benim yaşıma geldiğinde nasıl olacak 14 yaşında böyleyse... Hep 2. plandayım hayatımın sonuna kadar da böyle olacak keşke çıksa gitse hayatımdan... biraz garip oldu yazı ama aklımdan geçenleri yazdım. yanlış mı düşünüyorum?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar