Ben çevremdeki insanlardan gerçekten yavaş yavaş soğumaya başladım. Bir dediklerine bakıyorum bir yaptıklarına, arada dağlar kadar fark var.. En iyisi yalnız olmak..
Siz de çevrenizdeki insanlardan soğumaya başladınız mı?
Doğru diyorsun ama ben çok uzun zamandır yalnızım ailem haricinde ve artık bir şeyler istiyor insan. Ne arkadaş grubum, ne arkadaşım ne de sevgilim var. Sevgilim beni 7 ay önce terk ettiğinde ne kadar yalnız olduğumu anladım. Bu çağda ne yazık ki insanların değerleri yok millet sırf çevre yapma peşinde ve senden daha eğlenceli biri için seni satması an meselesi.
Bende de benzer bir durum var. Çevremdeki insanların sevmediğim bir yönü illa ki oluyor. Kusursuz dost arayan dostsuz kalır demişler. Çevremizdeki insanları artı ve eksileriyle kabullenmemiz gerekiyor. Herkesle de dost olmamız gerekmiyor. Aynı ortamda bulunmak zorunda kaldığımız yerlerde, iş ortamı gibi, mesafeli bir ilişkiyle işlerimizi yürütebiliriz.
Benim gibi olacaksın , deli rahatsız ilginç biri diyecekler tüm dediklerine sırıtıp işine bakacaksın sonra yine rahat bırakmayacaklar gelip birşey soracaklar sende yanıt vermeyip rahatsız edici şekilde gözünün içine bakıcaksın oda gidecek. Olay şu hiç birinin bir önemi yok ve hiçbiri içinde senin önemin 😊
Haklısınız maalesef sözleri ile yaptıkları biribirini tutmayan insanlar var. Ama düzgün, iyi insanlarda var. O iyi insanlarda benim insanlara karşı güvencimi yitirmeme neden oluyor.
açıklayamam aslında bunu sanırım. arada geliyor. telefona bakmak istemiyorum. kimseye yazmak cevap atmak istemiyorum. iş yerine sadece bilgisayarıma gömülmek istiyorum. annem aradıgında açmak istemiyırum. hatta bı bir haftadır var bende bu
En İyi Cevaplar