Hayatta başarısız oldum gibi geliyor, yaşama isteğim kalmadı.

Şu anda sana en az 10 sayfalık bir şey yazabilecek moraldeyim. Ama yazmıycam. Çünkü, her gün aynı şeyleri yaza yaza usandım, bıktım. Ama şunları da söylemek zorundayım:

Hayat o garip bir şey ki; ümit ile korku arasında Sırat Köprüsü gibi çok ince ve çok narin bir yol. Her saniye önümüze mutluluk da çıkabilir, hayal kırıklığı da çıkabilir. Öncemiz ve sonramız aynı olmaz çoğu olmaz. Senin durumunda olan o kadar çok insan var ki, sayısını ancak Allah bilir. Bir de; insan, 15-25 yaşları arasında çok sakat ve hassas bir dönemden geçiyor. Hayatını kurma, hayallerini gerçekleştirme ve daha sayamayacağımız bir sürü çaba insanı yoruyor. Bunlar tatlı yorgunluklar tabii ki ama bir de bunlar gerçekleşmediğinde hayal kırıklığına uğradığımız zaman o zaman dünyalar başımıza yıkılıyor. Fakat hayallerimizin istediğimiz zamanda gerçek olmaması, hayal kırıklığına uğramamız ya da hayallerimizi 3-4 yıl gecikmeyle gerçekleştirmemiz bizim öldüğümüz manasına mı geliyor? Hayır, asla. Elbette istediğimiz zaman olsa mutlu olabilirdik ama bunun da bir garantisi yok ki. Belki bundan sonra daha iyileri olacak diye kendimizi teselli etmekten başka bir çıkış yolumuz yok. Allah muhafaza intihar çare olsa da intihar etsek; ama çare değil. Hadi intiharla bu dünyadaki dertlerden kurtulduk, öbür tarafta ne halt edicez? O yüzden, ne kadar hayal kırıklığına uğrasak da çalışmalarımız aksamamalı. Çalışmalarımız aksasa bile hayallerimize karşı olan sevgimiz ve bağlılığımız hiçbir zaman bitmemeli, eksilmemeli. Senin kendini boşlukta hissetmende, bazen kendini boş yere, amaçsız yaşıyormuş gibi hissedip düşünmen de gayet normal durumlar. Bunu 30 yaşındaki birisi söylese anormal olur ama sen daha yeni filizlenen bir çiçeksin. Elbette kabuğunu kırıp çiçek açabilmen için birtakım zorluklar çekeceksin, bazı meşakkatlere istemeden de olsa katlanacaksın. 1-2 yıl içinde, hayallerin gerçek olduğunda bunların hepsi geçecek ve sen bu hallerine, bu söylediklerine gülüp geçeceksin, sana yemin ediyorum ki böyle olacak. İnsanlara da fazla önemseme. Herkese hak ettiği değeri ver; annene, babana bile. Çünkü anne-baba olsa bile hatalar yaparak en yakınındaki insanı, evladını bile kendinden soğutmayı başarabiliyor. İnsanlar yüzünden kendini böyle aşağılama. Elin ağzı torba değil ki dikesin? Ben de bir sürü rahatsızlık geçirdim, bana da öyle yaptılar ama ben onların ağzından çıkan pisliğe elimi batırsaydım, yani onların sözlerine kulak assaydım şimdiki kadar rahat olabilir miydim sence? Haa; onların dediğine bakıp elimde olmadan üzüldüğüm de oldu ama sonunda ben kaybettim yine. Halisane niyetle kendine sevgili edinmeye çalış; biraz sosyalleşmeye bak, insanlarla konuş, onların sıkıntılarını dinle, ayrıca kilolu kızlar çok tatlı ve sevimli olurlar yemin ederim, onların çekiciliği daha bir hoştur,daha bir başkadır. Bunları sana moral vermek için söylemiyorum, çünkü içimden ne geliyorsa onu söylüyorum. Zaten bir sevgilin olunca her şeyden kurtulursun, bütün dertlerin, sıkıntıların biter, bu kardeşini de unutursun

TAkma kafana hayat bugun böle olur ama yarınlar ne getirir bilemezsin illa sevgilin olucak diyede bir kaide yok takılma sen böle şeylere kendi hayatını en güzel şekilde yaşamaya çalış okulunu bitir ailene karşı olan sorumlululklarını yerine getir daha önünde iş hayatın olucak çevren değişicek daha dur bakalım hemen pes etmek olmaz o yüzden bence sabret arkadaş istersin kötü arkadaşın olur seni kötü yerlere çeker o zaman dahamı iyi olur o yüzden kendi kafana uyan arkadaşlarla olman bence daha iyi hem olmasada olur boşver hayatı tek başına yaşa zamanla zaten sana eşlik edenlerde olucak benimde trafımda çok insan yok arkadaşım yok sevgilim yok ama iyiyi düşünüyom hep yani sen yanlız değilsin senin gibi bir çok kişi var o yüzden sabret okulunu bitirmeye çalış ondan sonra emin olki çok daha iyi bir sosyal hayatın olucak...