Allah der ki; "hayvanlar benim dilsiz kullarımdır." Sokak hayvanların bu çaresizliklerine duyarsız kalanlardan mısınız?

Profil resmimden de anlaşılacağı üzere bir hayvanseverim. Onlara şehir yaşamında alan bırakmadık. Her türlü zulmü yapıyoruz. Üstüne bir de kötülüyoruz. Biz insanlar kadar etrafına zarar veren canlılar yok yeryüzünde.
Çok basit bir şey yapıyorum. Örneğin evde tavuk yemişsem kemiklerini sokakta ücra bir köşede kedilere veriyorum. Yemek artıklarını çöpe atacağıma sokak canlılarına veriyorum. Onlar da nasiplenseler kötü mü olur. İşin bir de şu boyutu var. Yemek artıklarını çöpe döküyoruz. Ondan sonra gidip çöpleri karıştırıyorlar. "Sen öyle vermezsen ben böyle alırım."
Yaz aylarında su kapları bırakıyorum sokağa. 3 Saat su içmeyince ne hissediyorsanız hayvanlar da aynı şekilde hissediyorlar. Bir kap su koymanın ne zararı var ki.

Bu noktada bir özeleştiri yapmam lazım. Bir tane yavru kedi buldum ilkbaharda. Bir parmak büyüklüğünde minicik bir yavruydu. Bir dişi kedi ona analık yaptı. Ben de besledim büyüttüm. Gözleri iltihap kaptı. İyileştirdim. Eğer tedavi etmeseydim kesin gözlerini kaybedecekti. Ufak tefek tedavisini de yapıyorum. Buraya kadar her şey iyi de bu seferde fazla bakılmaktan dev gibi oldu. Göbeği kocaman oldu. Bildiğiniz kuzu gibi bir şeye dönüştü. Hımbıl bir herif. Görenler "kediye naptın böyle" diye soruyorlar.

Arka bahçede 7 yavru var beslemeye çalışıyoruz

videoyu ben çektim orda üstünde durdukları yertin içine giriyorlar çok şükür kalıcak yerleri var üst bölümdekileri açık yerleride kapadık kalıcak yerleri var. Annem birşeyler hazırlıoyorlar onlara bazen kasaptan et alıyoruz kar yağmadan önce çektim bu videoyu