Neden hep böyle oluyor, insanlar değeri hiç mi hak etmiyor?

Benim en büyük şikayetim dostluklarım üzerine. Benim hiç en yakın arkadaşım olmadı bu da sonsuza dek gider diyebileceğim bir dostluğa hiç sahip olamadım bu beni o kadar üzüyor ki. Hah bu belki diye biraz samimi olduğum herkes beni kendinden ışık hızıyla soğuttu, hepsinin ikinci yüzlerini kolaylıkla gördüm, çıkar peşinde takındıkları maskelerini hep fark ettim, hiç kimseyle dertleşilmiyor kimse karşındakini tamamen içtenlikle dinlemiyor ben tüm arkadaşlarıma tüm içtenliğimle ve çıkarsızca yardım ettikçe onlar benim salak olduğumu düşünüp bundan faydalanmaya çalıştılar. Artık kimseyle denemiyorum bile dostluğu, hepsinin tek konusu erkekler, makyajları, kıyafetleri, çıkarları. Neden böyleler bana mı denk geliyor herkes aynı dertten mi müzdarip? Herkes aynı dertten müzdaripse bu çıkarcılar kim?
Neden hep böyle oluyor, insanlar değeri hiç mi hak etmiyor?
Cevapla