Ailenizin sizin için tek ölçütü dersleriniz mi?

ailem benim 15 yaşında kendi kendime yetebilen, 25 yaşındaki insanlarla bile tecrübe tartışmasına giren, hayat hakkında bir çok bilgi sahibi olan, neyin ne olduğunu bilen egosuz, biliçli bir birey olmayı öğretti ki oldum. daha 15 yaşında. beni her zaman rahat bıraktılar 16mdan sonra, çünkü bana güveniyorlardı bir çok insanın erişemediği olgunluğa ve karektere sahiptim. hep rahat yetiştim. tatile gittim, eğlendim, doğruyu da yanlışı da hatta yanlışın en beterini de deneyimledim. ikisini de gördüm ve hayatımı kendim düzenledim. bunları sağlayan 21 yaşında olup 40 yaş olgunluğuna sahip olmamı bana annem sağladı. iyi ki sağlamış. birini sıkmakla okulun gözde öğrenci olmasına çabalamakla iyi veli olunmuyor benim gözümde.

Derslerim her zaman iyiydi çalışmayı seven bir insanım ama ailem beni sadece derslerden ibaret görmez. Babam bir eğitimci olduğu için bu durum farkındadır her zaman.
Ailem bana o kadar çok şey öğretti ki. Mesela babam bildiği halde merak ettiğim şeyleri cevaplamaz araştırıp öğrenmemi isterdi bunun sayesinde çok şey öğrendim oysaki söylese unutmam kolay olurdu. Çocukluğumdan beri bir birey olarak yetiştirildim kendim sorumluluğumu almayı kendi seçimlerimi yapmayı öğrendim...

Ailem ders kısmına gerektiği kadar önem verir, bana öğrettikleri asıl şeyler kendi benliğimi kaybetmeden insanlara saygı gösterme davranışı, hayvanların bizimle eşit değer görmesi gerektiği davranışı, eve misafir geldiğinde en değerli şeymiş gibi davranma davranışı , toplum içinde nasıl davranmam gerektiği davranışı... Daha birçok şey. İyi ki varlar, hep olsunlar inşallah. Allah yokluklarını göstermesin.

Çivi çakarken o parmaklar çok yara aldı...
Her defasında yılmadan mütemadiyen dvm ettim çakmaya.
O parmaklar yara almadan nasıl öğrenecek duvara sabitlemeyi çiviyi?
Yanlışlıklar faytonunda dolu dizgin yol almayı da ,
Doğruluk ırmağının sularında ilerlemeyi de ailem öğretti bana.
Söylesene pent dersler bunun neresinde?
Hiç anlayamadım hayatın üç beş gününü " ders çalış" eylemine sığdırıp yaşamayı zindan etmekten farksız gibi gösteren aileleri...

Okullu değilim..
Okullu olduğum zamanlarda da ölçütüm derslerim olmadı hiç.
/Okumam için hiç teşvik de olmadı zaten..
Yine de okuldan bölüm birincisi olarak mezun oldum.
Çivi çakmayı biliyorum.
Aslın da ailem bana çok şey öğretti de bir bisiklet sürmeyi öğrenemedim :(

Ailem dersleri ve notları hiç ön planda tutmadılar. Kötü bir not getirdiğim zamanlarda bile dünyanın sonu değil hayırlısı olsun dediler. Sen gidebildiğin kadar git dediler. şu an üniversite öğrencisiyim, hiç baskısız kendi isteğimle.
Aksine insanlara göstermem gereken hürmeti, saygıyı ve sevgiyi hep ön planda tuttular. Insan ol dediler. Büyüğümü küçüğümüü daima bilmem gerektiğini öğrettiler.
Biliyormusun okuyupta insanlıktan nasibini almadıktan sonra o diplomada bir işe yaramıyor.

Babam için ders önemli değildir bana hep şunu der. Derslerinden geç yeter takdiri felan bosver aslında bu beni strese sokmadigi için daha başarılı olabiliyorm :) Başarısız olduğum zamanlar da oldu ama calisirsan yaparsın dediler hep arkamda oldular, kötü aldin diye atıp satacak halimiz yok evladimizsn dediler. Verdiğim kararlarda hep arkamda durdular, yapamayacağım şeylere zorlamadilar. Sahı bana cok iyi bir aile oldular. Bazen yakınsam da aslında mutluyum ve rahatm :)