Bu işkembe ne iğrenç bir şeymiş ya?

bende şahsen hiç sevmiyenlerden dim. hatta bunu ben hayatta yiyemem diyenlerdendim.
kademeli olarak alıştırdılar. şimdi aazımın suyu akmadı değil yani.

ilk adım etine takılmaman gerek. bunun için tadı kokusu aynı, ama eti kaliteli versiyonlusunu yiyeceksin. ne mi bu? "DAMAR". şimdi bir koca işkembeden bilmem kaç porsiyon (sıkmam şartsa 50-60) kadar işkembelik et çıkabilirken sadece 4 porsiyon damar çorbası kadar kaliteli et çıkar. bunu o yüzden herkez bilmez. her yer de satmaz. sadece kaliteli müşterilere ayrılmış bir imtiyazdır. hemen hiç bir çorbacıda menüde göremezsin, ama yaparlar. (ilk adım garsona sorulur, "damar varmı?" o bir sorayım der gider gelir, illaki yoktur. sonra garsonun avcuna 5tl sıkıştırılır. "git bidaha sor bakalım." denir. ancak o zaman kalmadığına kanaat getirilir. ve işkembe mi yenecek yoksa damar aramaya devam mı edilecek karar verilir.)

işkembe kokusu, işkembe tadı, artı kaliteli et, böyle düşün. çorbacı için maliyeti aynıdır, ama değeri çok daha yüksektir.
işkembe kültürüne ilk alıştırılacak kurbanlar için olmazsa olmaz bir adımdır.

mesela şalgam suyunu ya da sodayı ilk içişinde sevmeyen çocuklara önce ayranla karıştırarak verilmesi gibi bir durumdur bu. tadına kokusuna alıştıkça, iyi yönlerini tarafsızca algılayabilmeye başlarsın. sonra vazgeçemezsin.
bu enerji, bu lezzet, eşsizdir. damarın bulunması halinde bahşişin meblasını genişletmeniz tavsiye edilir. yoksa bidahaki gelişinizde ısrarla kalmaması gözlenmiştir.

afiyet olsun.

Hiç sevmem kokusuna bile dayanamam.