Güvenin nasıl kırılır?

En başta yalan gelir.
Yalan güvenin katilidir. Ve kimse katillere güvenmez.

Ama ben bu konuda en çok, bir bardak su örneğini veririm:
Güven bir bardak suya benzer.
Ağızdan bile isteye çıkan yalan söz bu bardağı parçalara ayırır, içindeki suyu kirletir.
Tüm doğruların yanında bir iki tanecik yalan söz, temiz suya damlayan bir iki damla pis su gibi olur.
Temizi şüphelendirir, tiksindirir, toptan güveni sarsar.
Tek bir yalan diğer tüm doğru bildiklerimizi de şüpheye düşürür.

...
Ve yalandan sonra benim için verilen sözün tutulmaması gelir.
Baştan tutma niyeti olsa bile, verilen sözün sudan bahanelerle tutulmaması da güvenimi sarsar. Bardağı çatlatır, bir daha kullanmaya korkutur. Güveni ıskartaya ayırır.

...
Bunların yanında kişinin tutarsız hareketler sergilenmesi de, ne yapacağını kestirememe durumuna yol açarsa güvenimi zedeleyebilir. Bu da bardağı kırmasa bile içine düşen bir sinek olur benim için. Bardağı attırmaz belki ama içindeki suyu da içirmez.

...
Özet olarak:
Güvenin kırılması, biraz da kemiğin kırılmasına benzer: Bir kere kırıldıktan sonra zor kaynar, kolay kırılır.
Bir daha eskisi gibi olmaz.

Birşey söyler inanırsın.
Ama aslını öğrendiğinde arkandan iş çeviriyormuş dercesine soğursun.
Soğuduğunda güneşi getirse ısınmazsın ısınamazsın.
Yitirilen güvenler zamanla kazanılır.