Dünyada ölüm diye bir gerçek varken?

“Dünyada ölüm diye bir gerçek varken sevdiğiniz kişinin hâlâ nefes aldığına dua edin. Akşam kapıyı annenizin açmasına şükür edin. Ne bileyim bir silkelenin. Kıymet bilin sevin, severken incitmeyin. Kibir yapıp gitmesine izin vermeyin. Gün gelir öyle kayıp gider ki o eller avuçlarınızdan feleğiniz şaşar, dünyanız durur, he derler ki hayat devam ediyor. Nah devam ediyor.Önce gülüşünüz kayboluyor sonra da neşeniz. Siz siz olun şu hayatta hiçbir şey için karalar bağlamayın.Özlemekten ciğeriniz solmadan soluğu yanında alın. Sarılın. Teni hâlâ sıcakken. Kaybetmeden sevin yoksa çok geç oluyo artık…” Hemen bir koşu sevdiklerimize sarılalım o vakit. Sıkı sıkı öpelim. Misss kokularını içimize çekelim.. Küssek, tatlı sözlerle gönül alalım.. Uzaktalarsa bir telefon açalım. Ve içten içe hala bizlerle oldukları için şükredelim henüz hiçbir şey için geç değilken.. "