Ailem çok üzerime geliyor?

Ailem çok fazla üzerime geliyor. Konuştuğum zamansa suç bende oluyor. Babam çok kırıcı laflar söylüyor bana karşı. Sürekli bunu alışkanlık haline getirmiş bende. Kendimi kötü hissediyorum dediği kırıcı laflardan. Bu sefer sinirleniyorum. Bana birinin kırıcı laf söylediği zaman hemen alınıyorum. Çok aşırı alıngan biriyim. Bir şeyi unuttuğum zaman laflarıyla dövüyorlar. Benimle ilgilenmezler. Bana hiç motivasyon vermezler tam tersi olumsuz etkiliyorlar. Annem, hayallerimi küçümsüyor. Abim se kendini çok zeki zannediyor kendisini över. Bana senden bir şey olmaz der. Ve daha da karşındaki bayana denmemesi kırıcı laflarda söyler. Okullar tatil olduğundan beri evde durmaktan sıkılıyorum ailemde üzerime geldikçe daha çok depresyona giriyorum. Evde film izleyerek, kitap okuyarak, dizi izleyerek, müzik dinleyerek zamanın geçiyorum. Dışarı çıkmak istiyorum ama dostum yok. Arkadaşlarım çok ama çoğu menfaatçi ve ya bana dost kazığı atmaya çalışıyor. Kuzenimle takılıyım diyorum o da full evde kalıyor. Yanına gitsem benden daha çok telefonla ilgileniyor. Liseden arkadaşımın yanına gitmek istiyorum ama o da ygs kazanamadığından şu an başka bir yerde çalışıyor. Sürekli erteliyor buluşmayı. 2 yaş küçük kuzenimin yanına gitsem o ise psikolojisi bozuk çevresindeki herkesi kıskanıyor. Onunla takılmayı sevmiyorum. Başka çevremde takılacağım kişi yok. Sevgilim yok. Dışarı annemden başka gezecek başka kimsem yok. Annem dışında başka konuşacağım gezebileceğim biri yok. Aşırı çekingen biriyim ve çok fazla heyecanlanıyorum. Arkadaşlık kurmada iyi değilim. Evde yalnız kaldıkça daha çok geriliyorum. Yazın kursa yazılmak istiyordum ama çok geç kaldım. Kurslar başlayalı çok oldu. Yazın ne yapmalıyım can sıkıntısından kurtulmak için? Evde boş boş durmak istemiyorum. Ne yapmalıyım?