Çok üzgünüm, Allahım bir yol göster bana?

Birini çok sevdim. Beraber bir yılımızı geçirdik. Beraber çok şey yaptık. Anılarımız desen, hatıralarımız desen hepsi birbirinden güzel. Bir yıl sonunda bazı nednlerden dolayı benden ayrıldı, nedeni ise duyglarının değişmesiymiş. Onu çok sevdiğimi en az benim kadar çabalamasını gerektiğini söyledim. Çabaladığını ama olmadığını söyledi. Sana sarılınca eskisi gibi hissetmiyorum dedi. Ve ben bir şey hissetmediğim takdirde seninle beraber olamam üzgünüm dedi. Hak verdim, eskisi gibi hisstmiyorsn seni zorla yanımda tutamam dedim. Ama bir yılımız geçti, onca beraber anımız güzel ve kötü hatıralarımız oldu. Bize yazık olmasın istersen biraz süre verelim kendini topla dedim. O kabul etmedi. Hakkını helal et demesi içimi acıttı. Beni sevdiğini söyledin bunca zaman, şimdi ne değişti dedim. Hislerim dedi, yine içimi acıttı. Oysa ki ben onunla tartışsak da birbirimize girsek de yine beraberiz yine bir bilekteki iki gücüz diye düşünmştüm. Kendisi benden bir yaş büyüktü. Ben yaşımdan fazla olgunluk gösterdim. İlk sevgilisiydim, aşkı ben öğrettim ona. Yemin ediyorum size yemedim yedirdim, içmedim içirdim. Sıkışıktım, midem ağrıyor diye 6 ay ben onun yanında bişey yiyip içmedim ama kendisine en lüks şeyleri yedirdim. Yazık mı oldu derseniz, olmadı. Neden biliyor musunuz? O bana değer vermese bile benim ona verdiğim değere değerdi. Yeri geldi kardeşimin harçlığını aldım yeri geldi annemin. Yeter ki mutlu olsun, el bebek gül bebek büyütülmüş benim yanımda zorluk çekmesin istedim. Ben 19 yaşında olmama rağmen yaşımdan fazla olgunluk gösterdim. Daha fazla çabaladım, sevdim. Aşkım dedi aşkı yalanmış, sevgilim dedi sevgisi yalanmış, çocuğumuz olsun ismi Eylül olsun dedik, Eylül isminin sebepleri yalanmış. Ben çok sevgi sözcüğü duydum kendisinden. Artık kimseden duymak istemiyorum. Bugün ayrılığımızın 14. günü. Beni bana kapattı, içimi içimle yalnız bıraktı. Söyleyin ben kime güveniyim artık? Kaldı mı yarıyolda bırakmayan birileri.. Kaldıysa eğer Allah her benim gibi düşünene nasip etsin.