Akıllı telefonum yok ve bunun eksikliği yıllar geçtikçe daha da belli olmaya başladı?

Lütfen ergen falan diyecekler yorum yapmasın. 2-3 yıldır depresyondayım ilaç kullanıyordum bu sene tekrar başladım. Anlatabileceğim tek yer burası. Akıllı telefonum yok ve bunun eksikliği yıllar geçtikçe daha da belli olmaya başladı malesef günümüzde arkadaş ortamında konuşma biterse herkes akıllı telefonuna gömülüyor ve bilin bakalım ben ne yapıyorum? sap gibi kalıyorum eh haliyle aklınıza gelebilecek her şeyden mahrumum. Bir kaç yıldır akıllı telefon için diretiyorum babamın 2 tane akıllı telefonu var (ona ne zaman bunu hatırlatsam internetten bedava yabancı dergi okuduğunu ve para tasarrufu yaptığını ayrıca iş için kullandığını söylüyor.) ve derslerimde kötü olduğum için bana inatla almıyor ( yazmak dışında hiçbir uğraş alanım yok spor bile yapmam tek hayatım sanal ve acı çekiyorum bu eksikliği hissettikçe de derslerime yoğunlaşamıyorum) Bu gün tekrar kendimi savundum çıldıracak noktaya geldim ve beni evire çeviri dövdü. Annem de bu konuda hiçbir şey yapmıyor sürekli aynı cevapları veriyor ikisinede küfrettim sonra annem benim sorunlu ve şizofren olduğumu arkadaşlarımdan birinin erken yaşına rağmen saçını maviye boyattığını falan anlattı tabi geri kafalı babamda kızımız kötü yola düştü kafasına girdi annem onunla paylaştığım ne kadar özel şey varsa hepsini ispiyonluyor istediğim hiçbir şeyi yapmaya iznim yok, durumumuzda var ( varlık içinde yokluk çekmek resmen ). En yakınımdaki kuzenlerim aileleriyle çok iyi anlaşıyorlar notları yüksek sevdikleri ünlülerin konserlerine gidiyorlar hayat onlara güzel insan imreniyor :( Ne yapmalıyım?