Güvenin bir ömrü varsa, onu uzatan şey nedir?

Güvenin bir ömrü varsa, onu uzatan şey öyle süslü laflar falan değil bence. Sevgi, saygı eyvallah da, onlar zaten işin temeli. Asıl o ömrü uzatan şey; karşındakini boğmamak ve gerçekten anlamaya çalışmak.

​Sürekli "Ben, ben, ben" diye düşünüp her şeyi kendi kafana göre yonttuğunda, karşıdakine nefes alacak alan bırakmıyorsun ki. Her selamın, her ufak detayın altında bir niyet aramak zehirliyor insanı. Bazen bir şey senin gözünde o kadar önemsizdir ki, söyleme gereği bile duymazsın; çünkü senin için altı boş bir detaydır. Ama karşı taraf da kendi açısından bakıp bunu büyütünce asıl mesele o zaman çıkıyor işte.

​Özetle güvenin ömrünü uzatan şey, karşındakini sürekli sorguya çekmek değil; "Ben bu insana inanıyorum, niyetini biliyorum" diyebilmek. Her küçük şeyin hesabını istemekten vazgeçmek, empati kurabilmek ve en önemlisi karşıdakine "Senin iradene güveniyorum" hissini verebilmek. Şüphenin, kuruntunun olduğu yerde ne sevgi kalıyor ne huzur. Biraz akışına bırakmak, her şeyi didiklememek lazım bence.

Samimiyet, saygı, dürüstlük.

saygı