Ailenin evladını büyütürken yaptığı hatalar?

Question

Ailem küçüklüğümden beri sağ olsun iyi baktı. Maddi manevi hiçbir şeyden eksik bırakmadılar ama hayatımda deneyim kazanma anlamında birçok şeyden mahrum kaldım maalesef. Zorla bir şeylere engel olmadılar ama fikirleriyle engel oldular. Küçük yaşlarda baskı altında hissettim hep kendimi. Misal ortaokulda okul takımında top oynardım hatta Konya il birincisi olup İstanbul'da turnuvaya katılmıştık. Liseye yaklaşınca annem " okul ne olacak" demeye başladı. Mecburen futbolu bırakıp okula odaklandım. Kaç sene geçti üzerinden, annem bana " keşke futbolcu olabilseydin" dedi. O dönem eğitim için yaptığı baskıyı unutmadım halen. Karşı cinsten birinden hoşlanmıştım, 15 yaşında. Bana " derslerine odaklan bırak kızları" diyorlardı. Bir ergen çocuk birinden hoşlandıysa ne olmuş bırak biriyle el ele tutuşup aşk yaşasın. Yaşım 24 oldu, şimdi de diyorlar ki kız arkadaş bul sosyalleş falan. Biri arkadaşımla benim hakkımı yediğinde babasına söylerdim. Annem babam bana "bırak arkadaşın söylesin, sen üzerine iş alma" diyorlardı. Hakkımı savunmama bile bunu diyorlardı. Sınavdan düşük not alıp aileme söylemedim diye parkta oyun oynarken arkadaşlarımın önünde tokat attı annem. Birçok durum var uzamasın diye yazmadığım. Küçükken böyle büyüttüler büyüyünce acısını çekiyorum. Sosyal olarak pasif kaldım. Düzelmeye çalışsam da zorlanıyorum maalesef. Ne yapacağımı bilmiyorum. Arkadaşlarımın vaktinde yaşadığı sosyalleşme girişimlerini ben yaşayamadım, ailem her olaya "başına iş gelir", "dinen günah" vb yorumlar ile. Alkol, cinsellik vb kastetmiyorum bu arada. Maddi durumumuzda da sıkıntı yoktu. Berbere giderdim on tane şey sorardı. Nerede kestin, ne kadar verdin vb. Telefon almışlardı lise 2'de. Telefona hat aldım diye annem bi ton laf etti, ders çalışmıyorsun diye. Şimdi de iş bulamadım diye aramız açıldı. Evden gitmek istiyorum ama cebimde yemek parası bile yok. Bana genel olarak ne tavsiye edersiniz? Aslında bir kızla tanışıp uyuşursak uzun süre ilişki yaşamak isterim ama cep boşken adım atamam

flawsome25 · Answer

Seni biraz anlayabiliyorum bende benzer şeyler yaşadım ama 3 yıl önce bunu aşmaya karar verdim ve şu an eski halimden daha iyiyim. 2 ay önce evimizin önünde büyük bir kamyonun içinde mahsur kalmış bir köpek vardı mesela ve şoför bunu bilerek yapıyordu (bu sonradan anlaşıldı) ve hayvan işkence çekiyor gibi bağırıyordu ağlıyordu. Kimse bir şey yapmadığı için polisi aradım ve detaya girmiyorum ama kamyonun da normal amaçla kullanılmayan bir kamyon olduğunu anladım. Bu yüzden polisi aradım ve ailem bana sinirlendi. Gecenin bi yarısı dışarıda baktığımız yavru kedi köpekler tarafından kıstırılinca onu kurtarmaya çalışmam da sorun oluyordu elalem ne der diye. Ama ben bunları bile bile inadına yapıyorum, böylece kendimi gerçekleştiriyorum. Sanaldan insanlarla tanışmama karşılardı ama yeri gelince iyi yeri gelince sert konuşarak kendi özgürlüğümü de elime aldım. Sana tavsiyem kendi ayaklarının üzerinde durabilmek için parayı ya da bir kadını beklememen. Bölümün yoksa ve nasıl bir işte çalışmak istediğini bilmiyorsan sana tavsiyem ya bir bölüm oku açıktan ve çalış ya da nasıl bir işte çalışmak istediğini düşün, mesleklerin koşullarını ve şartlarını araştır, ona göre de bir karar ver. Ayrıca iş bulma imkanlarını da araştır derim. Boş kalan vaktin olursa o süreçte de yapabilirsen dil öğrenmek gibi, yani günlük kısa bir vakit ayırsan bile öğrenebileceğin ve işine yarayacak şeyler de deneyebilirsin.

kaderiguzelkader · Answer

Zor aileler gerçekten zor memnuniyetsizler ne istediklerini onlarda bilmediği için çocukları yanlış yerlere surukluyorlar

Ailenin evladını büyütürken yaptığı hatalar?

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!