Çocukken annemden ve babamdan şiddet gördüm; ailemi hayatımdan çıkarmam yanlış mı?

Çocukluğumdan beri aile baskısı, zorbalık ve şiddet gördüm. Artık ailemi hayatımdan çıkarmak istiyorum. Sizce yanlış mı yapıyorum?
Merhaba arkadaşlar. Uzun zamandır içimde tuttuğum ve kendi kendime defalarca düşündüğüm bir konuyu sizlere danışmak istiyorum. Vereceğiniz cevapları gerçekten önemsiyorum çünkü bu konuda bazen doğru karar verip vermediğimi sorguluyorum.

Çocukluğumdan beri ailemden psikolojik baskı, zorbalık ve fiziksel şiddet gördüm. Küçük yaşlarda annemden ve babamdan dayak yediğim zamanlar oldu. Bir çocuğun kendisini en güvende hissetmesi gereken yer olan evinde korkuyla yaşaması, sürekli baskı altında hissetmesi ve ailesinden zarar görmesi benim için oldukça yıpratıcı bir süreçti.

Çocukluğumda yaşadığım bu olaylar zamanla psikolojimi ciddi anlamda etkiledi. 12 yaşımdan 18 yaşıma kadar psikolojik açıdan çok zor dönemlerden geçtim. Kendimle, düşüncelerimle ve yaşadığım olayların üzerimde bıraktığı etkilerle mücadele ettim. Bazen insanlara anlatamadığım, kendi içimde yaşadığım çok fazla şey oldu. Dışarıdan bakıldığında normal bir hayat yaşıyor gibi görünsem de iç dünyamda oldukça zorlanıyordum.

Şu an kendimi geçmişe kıyasla çok daha iyi hissediyorum. Yaşadığım şeyleri geride bırakmaya, kendi hayatımı kurmaya ve psikolojik olarak daha sağlıklı bir insan olmaya çalışıyorum. Fakat geçmişte yaşadıklarımın ailemle olan ilişkimi tamamen değiştirdiğini fark ediyorum.

Artık aileme karşı eskisi gibi bir sevgi, bağlılık veya yakınlık hissedemiyorum. Onlarla aynı ortamda bulunmak, geçmişte yaşadıklarımı hatırlamak ve aile kavramını düşünmek bile bazen beni yoruyor. Bir noktadan sonra insanın kendi huzurunu, psikolojisini ve geleceğini koruması gerektiğine inanıyorum.

Bu nedenle ailemle arama ciddi bir mesafe koymayı, hatta onları tamamen hayatımdan çıkarmayı düşünüyorum. Kendi ayaklarımın üzerinde durmak, bağımsız bir hayat yaşamak ve geçmişte yaşadığım olumsuzluklardan uzaklaşmak istiyorum.

Fakat kafamda bazı sorular var:

Bir insan, kendisine çocukluğunda şiddet uygulayan ve psikolojik olarak zarar veren anne babasını hayatından çıkarmakta haklı olabilir mi?
Anne ve baba olması, geçmişte yaptıkları yanlışların görmezden gelinmesini gerektirir mi?
Aile bağları, insanın kendi psikolojik sağlığından ve huzurundan daha mı önemlidir?
Geçmişte yaşadığım olaylar nedeniyle aileme karşı sevgi ve yakınlık hissedememem beni kötü veya vefasız bir evlat yapar mı?
İnsan, kendisine zarar veren ailesinden uzaklaşarak kendi hayatını yeniden kurabilir mi?
İleride pişman olma ihtimalim olsa bile bugün kendi huzurumu seçmem yanlış mı?
Ben kimseye kötülük yapmak, intikam almak veya geçmişin hesabını sormak istemiyorum. Sadece artık huzurlu olmak, kendimi güvende hissetmek ve hayatımı geçmişte yaşadığım olayların etkisinde kalmadan yaşamak istiyorum.

Sizce ailemi hayatımdan tamamen çıkarmak yanlış bir karar mı, yoksa insanın kendisine zarar veren kişilerden uzaklaşması en doğal hakkı mı?

Özellikle benzer şeyler yaşamış, ailesinden uzaklaşmış veya bu konuda tecrübesi olan insanların düşüncelerini merak ediyorum. Lütfen samimi ve objektif cevaplar verin. Gerçekten farklı bakış açılarına ihtiyacım var.