Kendinize karşı ne kadar dürüst olabiliyorsunuz?

Bazen değilim ya da şöyle söyleyeyim, o an gerçekle yüzleşmeyi ertelemem gerekiyor. Belki de o gerçekle yüzleşecek kadar güçlü hissedemiyorum kendimi, bilmiyorum. Bazen yalan, benim için bir kaçış oluyor. Sonra yerini kabullenişe bırakıyor zaten.

Yeterince dürüstüm, kendimi tanıyorum. Başkasına ezdirmem, söyletmem ama kendime en ağır eleştirileri kendim yaparım

bazen kandirdigim durumlar oluyor gecistirmek adina ama onu bile farkinda oldugum icin bir nevi durust sayilirim. eskiye göre daha cabuk kabulleniyorum her seyi, durust olmamak icin sebebim de yok aslinda 😒

Kendime karşı dürüst olmaya çalışırım. Çünkü insan başkalarını kandırabilir ama kendinden kaçtıkça aslında kendine daha çok yabancılaşır. Hatalarımla yüzleşmek kolay değil ama kendime yalan söyleyerek huzur bulmayı da doğru bulmuyorum

çok tehlikeli bir insanım ortalığın @mına koyacak cinsten kendime de itiraf ediyorum ve çok ş*refsizim

Oldukça dürüst olduğumu düşünüyorum kendime karşı da insanlara karşı da :))
Sadece herkesin her şeyi bilmesine gerek yok

Bu konuda hiç sıkıntım yok. Karşımdaki ne de kendime de yeterince dürüstüm.

Kendime de çevremdeki insanlara da karşı hep dürüst oldum kim ne der ne düşünür demeden.

Bazen kandırıyorum bazen de kaçıyorum kendi gerçeklerimden, psikoloji anca kaldırıyor.

Kendime karşı dürüst olduğumu düşünüyorum ama bazen işime gelmeyen gerçekleri görmezden geldiğim de oluyor 😅 İnsan kendi hatalarına bahane bulmakta gerçekten çok başarılı. En azından bunu kendime itiraf edebiliyorum. İyi pazarlar 🌸

Kendimi kandırmayı sevmem. Neyse odur bunu gizlemeye çalışmam

Aslında her şeyin farkındayım işime gelip gelmeme meselesiyle alakalı bazı zamanlar

Kendine durust olmayan insan hayatta hocbirsey ogrenememis demektir

Gerektiği kadar dürüst oluyorum

Kendimi tanıyorum ve dürüstum