Sizce de sinir bozucu bir durum değil mi?

30 yaşına yaklaşmış, fiziksel engelli bir kuzenim var. Annesi onu doğduğundan beri hep "Sen her şeyi başarırsın, senin başaramayacağın hiçbir şey yok. Sen mükemmel birisin" gibisinden sözlerle boş yere pohpohlayarak büyüttüğü için şu anda da kendisi "Ben her şeyi başarırım, her konuda aklım çalışır" diye düşünüp yer, zaman, mekân fark etmeksizin her toplumda, sürekli her lafa atlayıp duruyor. Örneğin; 10 kişinin oturduğu bir topluma girdiğinde çoğu zaman edilen her sohbete atlayıp 10 kişinin 10'uyla da tek tek sohbet edip baş ağrıtıyor. Ayrıca birçok kişi de onun bu tür davranışlarını "Onun tek engeli fiziksel değil, zihinsel engeli de var" diyerek hoş karşılıyor, ama yemin ederim ki; asla zihinsel bir sorunu yok. Tek sorunu bomboş ve müthiş bir öz güvenle yetiştirilmiş olması. Böyle düşünerek günaha giriyor muyum bilmiyorum, ama yemin ederim ki; bu durum karşısında çıldırıyorum. Aynı şekilde son birkaç yıldır ailesi de sürekli ona "Girdiğin her ortamda her sohbete atlama" diye sıkı sıkı tembihliyor, ama ne fayda? Çoğu zaman asla o tür uyarıları dinlemeyip üstelik kendisini uyaran kişilere de tepki gösteriyor. Onu susturabilene helal olsun...