İnsanlar neden asansörü kullandıktan sonra genel olarak kendi katında bırakıyor neden insanlığın ortak kullanım alanına yollamıyor?

Bilakis
dikey ulaşım mühendisliğinde ve kuyruk teorisinde (queueing theory) bu durum doğrudan incelenir.
Modern akıllı asansör sistemlerinde "Park Kuralı" adı verilen algoritmalar bulunur. Asansör belirli bir süre (örneğin 60 saniye) boyunca çağrılmazsa, binanın kullanım alışkanlıklarına göre en çok hareketin olduğu kata (genellikle zemin kat/lobiye veya yoğun trafik saatlerine göre stratejik bir kata) otomatik olarak döner.
Davranış bilimlerinde ve oyun teorisinde, bireylerin anlık küçük konforları (asansörün kapıda bekletilmesi) uğruna toplumsal verimliliği düşürmesi klasik bir sosyal ikilem vakasıdır. Herkes asansörü kendi katında tuttuğunda, bir sonraki kullanıcı için ortalama bekleme süresi katlanarak artar.
Asansörlerin çoğunlukla zemin katta (girişte) veya stratejik bekleme konumlarında dinlenmesi, dışarıdan gelen veya binaya giren birinin asansörü üst katlardan aşağıya çağırmak için geçirdiği boş bekleme süresini (ve asansörün katlar arası boş seyahat süresini) sıfıra indirir veya minimuma düşürür.
Türkiye genelinde milyonlarca apartman, iş hanı ve kamusal bina olduğunu düşündüğümüzde; her bireyin günde birkaç kez asansör beklerken harcadığı 15-30 saniyelik gecikmeler, milyonlarca insanla çarpıldığında yıllık milyonlarca saatlik insan gücü kaybına denk gelir. Zamandan tasarruf, dolaylı olarak ülke ekonomisine ve ulusal verimliliğe pozitif yansır.
Boş bir asansörün yukarıdan aşağıya inmesi veya aşağıdan yukarıya çıkması için harcanan elektrik enerjisi son derece düşüktür (birkaç watt-saat). Maliyeti ise ancak kuruşlarla ifade edilir.
Modern asansörlerde kullanılan rejeneratif motorlar, kabin aşağı inerken veya yukarı doğru hafifken elektrik üretir ve bu enerji binanın şebekesine geri kazandırılır. Dolayısıyla asansörün boşaltılıp tabana veya merkeze gönderilmesi, faturaya külfetten ziyade sistemin optimize çalışmasını sağlar.

Uluslararası standartlarda (örneğin CIBSE Guide D - Transportation Systems in Buildings kılavuzunda) ve akademik makalelerde, asansörlerin boşta kaldığı konumların yolcu bekleme sürelerine (Waiting Time) etkisi matematiksel modellerle hesaplanır.
Bilimsel çalışmalarda, binalardaki asansörler birer "hizmet noktası" (server) olarak ele alınır. Asansörün üst katlarda park edilmesi, sistemin ortalama kuyruk uzunluğunu ve yolcunun çağrı anından kabinin gelmesine kadar geçen süreyi (RTT) doğrudan artırır.
Yapılan simülasyon çalışmalarında, asansörlerin yoğunlukla zemin katta (Giriş/Lobi) veya akıllı park katlarında bekletilmesinin, ortalama bekleme sürelerini %20 ila %40 oranında azalttığı defalarca kanıtlanmıştır.
Ayrıca
Mühendislik literatüründe asansörlerin boşta iken nerede durması gerektiği üzerine yazılmış pek çok algoritma makalesi vardır.
Modern asansör kontrol üniteleri, sizin sezgisel olarak fark ettiğiniz bu sorunu çözmek için "Park Kuralı" (Park Floor Strategy) yazılımları kullanır. Asansör belirli bir süre çağrılmadığında, binanın gün içindeki hareket alışkanlıklarına göre (sabahleyin zemin kata, akşamüstü üst katlara veya merkezi bir kata) otomatik olarak hareket eder.
Bireylerin asansörü kendi katında tutması, bu merkezi yazılımların binayı optimize etmesini engelleyen "bireysel müdahaleler" olarak ele alınır.

Akademik literatürde ise "Energy-saving-oriented group-elevator dispatching strategy" (Enerji tasarrufu odaklı grup asansör sevk stratejileri) başlıklı pek çok makale bulunmaktadır.
Boş asansör hareketlerinin enerji maliyetinin karşı ağırlıklar (counterweight) ve modern sürücüler sayesinde sistem genelinde ihmal edilebilir düzeyde olduğunu,
Buna karşın, yanlış konumlandırılmış asansörlerin sürekli katlar arası uzun ve çapraz boş turlar (ezbere çağrılar) yapmasının toplam enerji tüketimini ve mekanik aşınmayı (fren balataları, halatlar, motor ömrü) artırdığını kanıtlamıştır.