İnsanlar neden kibarlığı ve sessizliği zayıflık sanıp yaptıklarından hiç etkilenmiyor?

Günümüzün küreselleşen dünyasında artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Ne yazık ki barlığın eziklik, tevazunun saflık olarak anıldığı bu çağda yaşamak istemezdim doğrusu. Biz insanlar, ne karşımızdakine değer veriyoruz ne de onun değerini biliyoruz; görgü kurallarından bile haberimiz yok. Her şeyi unuttuk, özümüzü bırakıp gittik, terk ettik. Saçma sapan akımlara kapıldık, medyanın bizi yönlendirmesine izin verdik. İnsanlığımızı da vicdanımızı da unuttuk. Çağımız gerçekten kötü bir dönem; insanlar olması gerekeni olmaması gereken şey olarak kodladı. Bunda pek çok etken var elbette: yaşam şekillerinin değişmesi, şehirleşmenin artması, dizi ve filmlerle empoze edilen fikirler, sosyal medyanın öne sürdüğü bakış açıları… Aslında neden böyle olduğunu ben de bilemiyorum. Nasıl düzeliriz, bu konuda da hiçbir fikrim yok. Ama gerçekten bu şekilde daha fazla yaşayabilir miyiz, onu da bilmiyorum.