Bir insanın hiç arkadaşının olmaması sizce anormal mi?

Aynı durum bende de var ve bundan şikayetçi değilim. Günlük ve menfaat üzerine arkadaşlık kurmaktansa zamanla şekillenen ve uzun süreli olduğundan emin olduğum dostlukları tercih ediyoruz. Bu yüzden herkesle samimiyet kurmadığım doğrudur. Tabi, bazen yakın çevremiz buna tepki veriyor o ayrı. Bu da beni ilgilendirmez. Sonuçta hayat benim karar benim

hiç normal değil gözüyle bakıyorlar genelde ama bence değil ya insan bazen kafasına göre kimseyi bulamıyo kimseyle uğraşmak istemiyo o yüzden herkesin bi arkadaş grubu olcak diye bi kural yok yani kafası rahat oluyo insanın bazen