Yaşınız ilerledikçe ebeveynlerimizi kaybetme korkusuyla nasıl baş ediyorsunuz?

İnsan her şeye alışıyor ölüm de hayatın gerçeği bu yüzden etkilenmiyorum bu tür şeylerden. kendini kötü hisseden varsa olumlu düşünsün, önemli olan anın değerini bilmek ve onlar için dua etmektir. 🙏

Bunu er ya da geç yaşayacaz Allah gecinden versin tabii ama hayatın acı gerçeği maalesef o yüzden anne babalarımızla güzel anılar biriktirmeliyiz bolca ses kaydı ve video yapmalıyız çünkü asıl kötü olan şey ölüm değil annenin babanın sesini unutmak yüzünü unutmaktır en çok bu üzer insanı

Kaçınılmaz sonlar için elinden gelen bir şey yok kabullenmek gerekir hayat acımasız kimler geldi kimler geçti bu dünyadan ne medeniyetler yıkıldı bant hiç durmaz zaman sürekli akar zamanı gelen de yok olmaya mahkum bizede sıra gelecek o nedenle çok önemsememek bağlanmamak gerek

Yaş ilerledikçe doğal olarak onlarınki de yükseldiği için insanın aklına geliyor. Babamı kaybettikten sonra daha fazla koruyucu oldum. Düşünmenin çok manası da yok ölüm de bir gerçek ve yapabilecek hiçbir şey yok.

o gerçeği kabullenmek cidden zor ama hayatın kaçınılmaz kanunu yapacak pek bi şey yok anı yaşayıp onlarla bolca vakit geçirmeye bakıyorum kafaya taktıkça daha da kötü oluyo insanın elinden gelen tek şey bu işte

Yapacak bir şey yok ölüm hak ula maalesef o korkuyu herkes yaşar ve sonra o acıyı maalesef ki maalesef yaşayacağız ne diyoruz o yüzden Allah ölümünde hayrını versin ula

Hayatın gerçeği bu.
Doğum nasıl normal bir şeyse.
Ölümde olacak.
Bunun önüne geçebilen var mı?
O nedenle kurmaya gerek yok.
Bunun olmayacağını da düşünmeye gerek yok.

Tabii ki insan biraz korkmaya başlıyor ama sıralı olması en doğrusu bu da bir gerçek, evlat acısı yaşicaklarına anne baba acısı yaşansın.