Başörtüsünü çıkarma konusunda kararsızım, aile ve çevre baskısıyla nasıl başa çıkabilirim?

18 yaşında, hayatımın her alanında sadelikten, doğallıktan yana bir kadınım. Ortaokula geçerken genelde anne tarafı kuzenlerim kapanıyordu, ben de böyle olmasının daha normal olduğunu düşünmüştüm o zaman, kapanmıştım. Makyaj yapmazdım, etek ve elbise, renkli kıyafetler giymezdim, temiz tesettüre uygun ve sade giyinmeye dikkat ederdim, bu da çevremdeki kişiler tarafından takdir edilirdi. Sonra 13 yaşıma geldiğimde gerçekten çok zorlanmaya başladım, ergenliğe girmiştim. Babam değil ama annem gerçekten baskıcı ve kısıtlayıcı birisi, ciddi şekilde bunun da etkisi vardı. Ben bunalıma girdim, dışarı hiç çıkmak istemiyordum, sürekli sinirliydim, insanlarla kavga ediyordum, anneme karşı çok sinirliydim. En yakın arkadaşımı kaybettim, sonra iyice kötüleşti her şey, zor bir dönemdi, yapayalnızdım. Sonra tesettürü düşündüm, belki bu yüzden böyle diye, ilk önce böyle düşündüm, suçu tesettüre, giyinişime attım. Sonra baya araştırdım, bence Kur'an'da böyle bir şey de yok, boşuna çekiyorum diye epey düşündüm. Sonunda anneme söyledim, o da zorla olmaz, sorun değil dedi. Babama söyledim, sen bilirsin dedi. Sonra annem bir akrabaya dedi, o gün o da kalktı geldi eve, benimle konuştu, "Her şeyi başörtüsünün üzerine atıyorsun" diye, aslında o zaman için bu doğruydu, öyle yapmıştım. O böyle konuşunca annemin bakış açısı değişti. Ben o günden sonra bu konuda hâlâ rahatsızdım, açılmak istiyordum, yine de sesimi çıkarmadım ama aklımdaydı sürekli. Kendimi berbat hissediyordum, yine aynı şekilde devam ettim, ailem benim bu düşüncelerimin geçtiğini düşündü ama artmıştı. Bir ay kadar sonra kendime yeni bir arkadaş buldum, düzeldi, o dönemden çıktım. Bu sefer gerçekten açılmak istedim, düşüncelerim değişmişti. Ailem yine "Sen her şeyi tesettüre yüklüyorsun" demeye başladı, ben yine tamam dedim. Liseyi bitirdim, şimdi artık açılmak istiyorum ciddi şekilde. Zaten açılsam sadece başımdaki başörtüsünü çıkarırım, uzun kollu giyerim, biliyorum benim tarzım böyle, yine aynı saçımı açsam ne olur diye düşünüyorum. Şu an daha iyi hissedeceğimi biliyorum, istemiyorum artık, benim bir dayanağım kalmadı. Kur'an'da var diyorlar, o dönem için diye düşünüyorum. Eskiden Altay Cem Meriç videoları izleyip kendime bir sebep bulmaya çalışıyordum, artık adam çok manipülatif geliyor. Şimdi de açılırsam insanların tepkilerinden korkuyorum, değişimden, o içe kapanıklığım geri geldi. Ailem artık reşit olduğum için bir şey demiyor, biliyorum, istediğim gibi yaşamalıyım ama nasıl yapabilirim onu bilmiyorum. İnsanların düşüncelerini çok önemsiyorum, bunu nasıl yenebileceğimi, ne yapmam gerektiğini, doğrusunu bilmiyorum. Açılsam da namaz kılmaya, namuslu giyinmeye devam edeceğim, bunu biliyorum, emin olduğum şey bu.