Yeni gelin olarak kayınvalideyle aynı binada yaşarken sınırlarımı koyunca yanlış mı yaptım?

Yeni evliyim, eşimin anne ve babasıyla aynı binada altlı üstlü oturuyorum. Kaynanam çalışıyor, o gelene kadar yemeğini, temizliğini, çamaşırını, her şeyini yapıyorum. Önceleri aramız çok iyiydi, eşimle tartışmada, kavgada bile arkamda dururdu, anne kız gibi dertleşirdik. Tipik köy insanı olduğu için beni de köy kızı gibi eğitmek, yetiştirmek istiyor. Ben şehirden gelin geldim buraya, anne evimde yapmadığım şeyleri burada yapıyorum. İnanın hiç durmuyorlar, bir kere oturma yok, her şeylerini kendileri yapıyorlar. Mesela en yeni örnek bugünden vereyim; geçen hafta kaynanam halılarını yıkamaya verdi ve birkaç gün önce geldi, beni arayıp "öğlen sen koltukları öne çek, altını süpür, vileda yap, sonra da halıları ser" dedi. Ben de yapamam hepsini, sen gelince beraber yaparız dedim, bozuldu biraz. Her gün işten geldiğinde yemeklerini ben yaparım, önceden "ellerine sağlık kızım, çok güzel olmuş" derdi, birkaç haftadır sürekli bir kusur arar gibi "bu yağlı olmuş, bu tuzlu olmuş, yoğurt ekşimiş" vs. şeyler söylüyor. Bir kere "ellerine sağlık kızım, yorulmuşsun o kadar" demiyor. Az önce de yemekte gene "tuzsuz olmuş" dedi, ben de bir dahakine daha tuzlu yaparım dedim. "Sen dediğimi ters anlıyorsun hemen" dedi. Bana "sen benden bir şeyler öğrenmek istiyor musun" dedi. "Öğreniyorum zaten, yaptığın şeyleri gözlemliyorum, elimden geleni yapmaya çalışıyorum" dedim. "Ama sen bir kere eline sağlık kızım demek yerine sürekli açık arıyorsun" dedim. "Sürekli değil, son zamanlarda" dedim. "Önceden eline sağlık demiyor muydum Gamze" dedi. "Demek açık arıyorum, tamam kızım" dedi. "Evet" dedim, "söyleme tarzın çok kırıcı" dedim. "Ben senin yaptığın bir yemeğe bu kötü olmuş, bu ekşi olmuş diyemem mesela" dedim, "kadın alınır kırılır" diye düşünürüm dedim. "Bana bir şey veriyorsun elime" dedim, "şunu koy, şunu getir" emir kipiyle söylemen de kırıcı" dedim. "Olabilir" dedi, "işten gelmişim, yorgunumdur" dedi. "Olabilir" dedim. Sonra "ben senin bu zamana kadar hep arkanda durdum, savundum" dedi, "bir daha yapmam" dedi. "Allah razı olsun, hakkını yiyemem, ona da bir şey demiyorum zaten" dedim. Sonra "ben iş yerimden dönerimin yarısını yiyip yarısını sana getiriyorum seni sevdiğim için" dedi. "Ben de seni kendi annemden farklı görmediğim için bütün bunları yapıyorum" dedim. "Sen konuyu farklı yere çekiyorsun" dedim, "böyle düşünerek kendini bana karşı doldurmaktan başka bir şey yapmazsın" dedim. "Bunda kırılacak alınacak bir şey yok" dedim, "yüz yüze bakıyoruz burada, elbette kırıldığımız şeyleri birbirimize söyleyip konuşacağız" dedim, cevap gelmedi.