10 yaşındayken ailemin isteğiyle hafızlık kursuna gittim ve o süreçte kapanmış oldum zamanla zorlanmaya başladım evden çıkamıyordum arkadaşım yoktu. Babam hafızlığı bırakmama izin vermiyordu ve bu konuda evde büyük baskı vardı. Dört yıl sonra bitirdim ama bu süreç beni dinden değilse bile birçok şeyden soğuttu. Lisede imam hatipte okudum 10. sınıfta telefonda bir çocukla mesajlarımı gördüler ve beni 2 ay yatılı bir cemaate gönderdiler orada istemediğim halde çarşaf bile denettirdiler. O dönem psikolojim çok kötüydü babamla sürekli kavga ediyorduk birkaç kez intihar girişimim oldu. Okuldan çıkınca başımı açıyor kıyafetlerimi dışarıda değiştiriyordum. Reşit olacağım günü bekliyordum evden gitmek için. Lise bitince de durum değişmedi. Arkadaşlarımla görüşmeme pek izin verilmiyordu. Çok bunaldığım bir dönemde internetten biriyle tanıştım. Gece gündüz konuşuyorduk zamanla sevgili olduk. Bana hep yeni bir hayat kurabileceğimizi istersem ailemden uzak bir düzen oluşturabileceğimizi anlatıyordu. Evde yaşadıklarımdan dolayı bunu bir çıkış yolu gibiydi.
Bir gün ev tuttu geldi buraya ben de eşyalarımı topladım hattımı evde bıraktım bir not yazdım evden ayrıldım. Ama daha aynı gün içinde korkum artmaya ve pişman olmaya başladım. Anneme bir şey olacak endişesi vardı. Tüm gün çocuklaydım ve istemediğim halde ısrarı nedeniyle yakınlaştık kimseye anlatamadım. Gece telefonu açınca ailemden arama ve mesajlar gördüm. Ben kötü olunca babamı aradı ve buluştuk. Gitmeyince beni zorla eve götürdüler. Babam emniyette olduğu için sonrasında çocuğun hırsızlık kaydı olduğunu annesi babası ve abisinde uyuşturucuyla ilgili kayıtları bulunduğunu öğrendik.
Bu olayın üzerinden 3 ay geçti. Psikoloğa başladım namaza başladım toparlanmaya çalışıyorum aylardır KPSS'ye hazırlanıyorum atanabilirsem hayatımı kurabilmemin tek yolu ama annem şimdi tekrar kapanmam için her gün baskı yapıyor beddua ediyor "Umarım mutlu olamazsın bana yaşattıklarını yaşamadan ölmezsin" her şey affedildi ama bu konu affedilmiyor bir başörtüsü için her gün beddua duymak canımı yakıyor.
Bir gün ev tuttu geldi buraya ben de eşyalarımı topladım hattımı evde bıraktım bir not yazdım evden ayrıldım. Ama daha aynı gün içinde korkum artmaya ve pişman olmaya başladım. Anneme bir şey olacak endişesi vardı. Tüm gün çocuklaydım ve istemediğim halde ısrarı nedeniyle yakınlaştık kimseye anlatamadım. Gece telefonu açınca ailemden arama ve mesajlar gördüm. Ben kötü olunca babamı aradı ve buluştuk. Gitmeyince beni zorla eve götürdüler. Babam emniyette olduğu için sonrasında çocuğun hırsızlık kaydı olduğunu annesi babası ve abisinde uyuşturucuyla ilgili kayıtları bulunduğunu öğrendik.
Bu olayın üzerinden 3 ay geçti. Psikoloğa başladım namaza başladım toparlanmaya çalışıyorum aylardır KPSS'ye hazırlanıyorum atanabilirsem hayatımı kurabilmemin tek yolu ama annem şimdi tekrar kapanmam için her gün baskı yapıyor beddua ediyor "Umarım mutlu olamazsın bana yaşattıklarını yaşamadan ölmezsin" her şey affedildi ama bu konu affedilmiyor bir başörtüsü için her gün beddua duymak canımı yakıyor.
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Özel Gün & Sürprizler
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
3Cevap
Bence öncelikle kendini suçlamaman gerekiyor çünkü anlattıklarından gördüğüm kadarıyla sen yıllardır kendi kararlarını vermeye çalışırken çok yoğun bir baskının içinde kalmışsın 10 yaşında hafızlığa başlaman kapanman sonra istemediğin halde devam etmek zorunda kalman lisede yaşadıkların ve evden çıkmaya çalıştığın o dönem gerçekten bir insanın kaldırmakta zorlanacağı şeyler ve bütün bunların üstüne şimdi her gün başörtüsü konusunda baskı görmek seni çok yıpratıyor olabilir annenin sana beddua etmesi de elbette çok ağır bir şey ama annemin söylediği şey başıma gelecek diye düşünme çünkü öfkeyle söylenen sözler senin geleceğini belirlemez sen kötü bir evlat olduğun için bunları yaşamıyorsun sadece kendi hayatın ve inancınla ilgili kararları kendin vermek istiyorsun ve bunda yanlış bir şey olduğunu düşünmüyorum bence şu an her gün annenle bu konuyu tartışmak yerine mümkün olduğunca tartışmadan uzak durup kendi hayatını kurmaya odaklanman daha iyi olabilir KPSS ye hazırlanman ve bir gün kendi ayaklarının üzerinde durabilmek için uğraşman şu anda senin için çok önemli çünkü ekonomik olarak biraz daha bağımsız olduğunda birçok konuda kendini daha rahat ifade edebilirsin ayrıca psikoloğa başlamış olman da çok güzel olmuş yaşadığın şeyleri içinde tutmak yerine güvendiğin bir uzmana anlatmaya devam et özellikle geçmişte kendine zarar vermeye çalıştığını mutlaka bilsin çünkü böyle dönemlerde insan bazen yaşadığı baskının altında ne kadar yorulduğunu fark etmeyebiliyor o yüzden kendini yalnız bırakmaman önemli bir de o çocukla yaşadığın olay için kendini suçlama sen zaten o dönemde çok bunalmış ve bir çıkış yolu arıyormuşsun istemediğin halde onun ısrarıyla yakınlaşmış olman senin suçun değil bunu da psikoloğunla konuşabilirsin bence şu an hayatındaki her şeyi aynı anda çözmeye çalışma önce kendini toparla derslerine devam et paranı ve geleceğini düşün ve mümkün olduğunca güvenli bir şekilde kendi düzenini kurmaya çalış başörtüsü konusunda ne karar vereceğin ise senin hayatın ve bunu korkuyla değil gerçekten ne istediğini anlayarak zaman içinde düşünmen daha doğru olur annenin seni sevmesi onun her söylediğinde haklı olduğu anlamına gelmediği gibi senin kendi kararlarını vermen de onu sevmediğin anlamına gelmez bence kendine biraz zaman tanı çünkü sen zaten yıllardır çok fazla şeyi bir anda taşımışsın ve artık biraz da kendine iyi davranmayı hak ediyorsun
Teşekkür ederim gerçekten bugün kafam çok karışıktı yazdıkların iyi geldi 🤍
Uzun hikayeni okudum ve inan üzüldüm. Çok genç yaşta çok ağır eğitim almışsın, ama zor olan geride kalmış. Sakın intiharı düşünme. İntihar hiç nir şeyin çözümü değil. KPSS sınavına odaklan. Ailenle aranı daha fazla açma. Biraz dengeli davran, durumu idare et. Çünkü KPSS sınavı sonrası işe yerleştirilme imkanın çık yüksek. Ekonomik özgürlüğünü eline alınca, reşit de olduğun için, kendine denk bir arkadaşı çalıştığın iş yerinde doğal ortamda bulabileceksin zaten. İşsiz güçsüz, bağımlılığı olan, sabıkalı biri ile huzurlu bir birliktelik hatta evlilik kolay kolay mümkün olmaz. Sabret. Çalış. Renginle evlen. Böyle yaparsan annen bedduayı keser, baban daha iui davranır. Onlar da senin iyiliğini istiyor. Her şey daha güzel olacak. Güzel şeyler düşün, güzel dua et,. Allah, iyilerle karşılaştırsın. İnternetten tanıştığın kimseye sakın güvenme, sınırları sen koy, reelde görüşme sakın. Allah’a emanet ol.
İlginiz için teşekkür ederim bende ekonomik özgürlüğüm için çalışıyorum önceki yaşananlardan dolayı pişmanım ama tesettür konusu gündemden düşmüyor ve genelde sürekli başa sarıyor o yüzden bu süreçte beni biraz kötü etkiliyor annemin tavırları.
Tesettür konusundaki baskı seni çok etkilemiş. Anlıyorum seni. Ama sen zaten çocukluğundan beri sanırım tesettürlü idin. Bu geçiş sürecini orta yolu bularak geçirebilirsin diye düşünüyorum. Mesela sürekli kullandığının dışında daha modern, daha şık ama islami kurallara uygun daha kaliteli bir eşarp al. Bu şekilde sen de biraz rahatlarsın, ailen de itiraz edemez.
şu an kapalı değilim açık olduğum için çatışıyoruz ve şimdilik kapanmayı düşünmüyorum teşekkür ederim iyi geceler
Rica ederim. İyi geceler. Problemi çözmüş olmanıza sevindim.
Kendin ol yeter
evlenerek