Hiç arkadaşı olmayan tek ben miyim, gerçekten bu kadar yalnız mıyım?

Yani benim yok sayılmaz bence sadece güç görüşmüyorum yıllardır ne onlar beni arar sorar ne ben onları sadece öyle dışarıda denk gelirsek görursek konuşulur falan hani bi kuşluk gibi bir durum asla olmadı sadece zamanla herkesin kendi hayatı gidişatı okul şu bu derken yollar biraz ayrılıyor fazla gorusulmuyor ama görüştüğümde de dışarıda yine eskisi gibiyiz az çok ama arkadaşım yok gibi hissediyorum bende evet canımı * gerçekten insan beraber vakit geçirmek istiyor ama yok işte ben aramam yazmam da hani biri öyle olur diyecem de hiç birinden de gelmeyince bir şey ben niye herkese ulaşayım o da huyum değil ben sevmem öyle..