Çocuklara tahammülünüz kaldı mı?

Açıkçası çocukları severim ama bazen tahammülüm gerçekten kalmıyor Özellikle çok gürültülü olduklarında veya sürekli bir şey istediklerinde insan ister istemez yoruluyor Kendi çocuğum olsa muhtemelen sabrım daha farklı olur ama başkasının çocuğuyla uzun süre ilgilenmek bana daha yorucu geliyor Yine de çocuk sonuçta çocuk diye düşünüyorum her zaman uslu ve sakin olmalarını beklemek doğru değil Biraz enerjilerini atmaları biraz yaramazlık yapmaları normal Bence önemli olan çocuğa değil duruma sinirlenmek Benim tahammülüm azaldığında biraz uzaklaşıp kafamı dinlemeyi tercih ediyorum Sonra tekrar daha sakin yaklaşabiliyorum Genel olarak çocuklara karşı sevgim var ama sınırsız sabrım olduğunu da söyleyemem