Diğer insanlar nasıl sorunların üstesinden geliyor?

Ben artık dayanamıyorum. Ne ailemde ne akrabalarım da beni anlayan var. Bir kere merak etme beraber hallederiz diyenim olmadı. Geçmişte yaşadığım travmam beni çok kötü etkiliyor ama annem buna asla inanmıyor. Ona göre ben tembel ve erinen bir insanım. Çalışmak istiyorum ama insan içine karışamıyor. Babam yok bu yüzden herkes bana çalışmam için baskı yapıyor ama kimse sorun değil beraber halledeceğiz demiyor. Biri yanımda olsa belki de daha iyi olacağım, insanlardan korkmayan biri olacağım. Lakin ben bu dünyada tamamen yalnızım. Travmamın üstünde tek başıma gelmeye çalışıyorum. İnsanlar bana olan laflarını tek tek yutup hiçbir şeyden haberim yokmuş gibi yaşamaya çalışıyorum. Gerçi ben yaşıyor muyum? Keşke bu dünyadan tamamen yok olsam, kimsenin bana kızmadığı sessiz sakin bir yerde olsam...