10 gü

Eşim sürekli annesi ve ablasıyla konuşunca kendimi ikinci planda hissetmem normal mi?

Eşim yurtdışından geldi, ilk defa ailesini bıraktı, benim için geldi buralara ama sen şimdi buraya geldiysen aile kurmak için geldin değil mi? Şimdi arkadaşlar, eşimin annesi ve ablası var, babası vefat etti. Annesi ve ablası anlaşamıyor, sürekli kavga ediyorlar, sonra eşim de onları dinlemesi gerekiyor, kafasını şişiriyor, ben de şişiyorum dinlerken sinir oluyorum. Ya her gün araman mı lazım ablanı dedim, ben kardeşimi hiç aramam, anlaşamam zaten, kendisi de anlaşamıyor ama canı ciğeri. Bugün okula gittik, geldi, benle sigara içmek istiyorum dedi, ben de yanımda dur, gitme, destek ol bana dedim, durdu, sonra yine sordu, sinirlenip git dedim iç. Sonra kadın geldi işte, alayım seni içeri dedi. Ben de dur, eşimi almam lazım dışarıda dedim, bakınıyorum yok, baktım baya ilerlemiş, telefonda konuşuyor, kimle konuşuyorsun dedim, ablamla dedi, etrafı göstermek istedim dedi, o kadar sinir patlaması yaşadım ki orada, o an delirdim. Yanımda istiyorum demişim, gitmiş ablasını aramış. Yok boyunca kavga ettik, işlerimizi halledemedik, inmedi arabadan. Ben çok bağırıyorum kavga edince ama ben de o şekildeydim hayatım boyunca. Gece oldu şimdi ve koltukta uyuyordu. Bir bağırdım, hele o koltukta kal, bak seni nasıl pişman ediyorum dedim. Sonunda geldi ama yataktan düşecek, o kadar köşede.

Eşim sürekli annesi ve ablasıyla konuşunca kendimi ikinci planda hissetmem normal mi?
Cevapla