Hayat tarzı ve karakteri çok farklı biriyle gerçekten arkadaş olunur mu?

Kesinlikle katılıyorum ama öğlen arası da insan yalnız oluyor , zaten benim için bir şey anlam ifade etmiyor nasıl mesafe koymalıyım yanıma gelene yok mu diyim?

İş yerinde bende kimseyle samimi olmuyorum işten çıkınca hiçbiri hayatım da yoklar

Öğlen arası mesela işle ilgili bir şeylerle uğraş. Doktor a git. Telefon aç bi arkadaşınla konuş vs meşgul ol yani. İş yerindekiler menfaati bitene kadar.

Aynen

Öğlen arasında dinlenecek dinleme odamız bile yok , öğlen arasında bir doktor arkadaşımız odasında yemek iyiyorum veya yemekhane de bence oda rahatsız oluyor?

Neyden rahatsız oluyor?

Olabiliyor belki odasında yemek yememizden

Olabilir kesinlikle

Ne yapayım ki

Mekan değiştir? Başka yemek yenecek yer yok mu

Yemekhane var

Orada kalabalık gruplar arasına otur.

Kalp kırmadan mesafeli nasıl olmalıyım

Bugün demesin mi bana gülerek sana birisini buldum
Bende anladım kaş göz işareti yaptım X ablanın yanına gidelim dedim oda öğrenci dedi yani hoş değil ayıp yani

Birde beni öğrenciye bir tutması ilte bu kızın da görgü kuralları yok nerde ne diyeceğini bilmiyor batavaksız konuşabiliyor

Zararsız ama

Kalbi kırılacak yapılacak bir şey yok. Öyle çok düşünecek bir şey yok. Bence aynı kulvarda değilsiniz. Zorlama bu ilişkiyi

Beni asağıya çekiyor değil mi?

Üzgünüm ama evet

Zaten artık mesafeli olacağım galiba

Benimle arkadaşlık kurmanı istemiyorum diyemem ki artık

Öyle demiyeceksin onunla az zaman geçir mesajlara geç dön anlar zaten

Tamam

Zaten artık eve gidince mesaj atmıyorum

Gizliden çıkar mısın?

Valla çıkamam 😂 yaparsın sen bu mesafe olayını sana güveniyorum

Kızla çok kez tartıştık. Doktorların yanında bazen yersiz konuştuğunu düşünüyorum. Bir gün dayanamadım, ona bağırıp çağırdım. Sonrasında bana küstü, hiç konuşmadı ama bir süre sonra hiçbir şey olmamış gibi tekrar konuşmaya başladı.

Hani sana bahsettiğim abla vardı ya, o da bu durumu fark etmiş. Bana “Küstüğünü söylemedi ama ben hissettim, fark ettim” dedi.

Bence bazen nerede ne konuşacağını bilmiyor. Alışveriş konusunda da çok tecrübesi yok, ben uzun süre yardımcı olmaya çalıştım ama artık bu konuda biraz geri çekildim. Eve gidince de eskisi gibi mesaj atmıyorum.

Ama iş yerinde mecburen iletişimimiz olacak, öğle arasında da aynı ortamdayız. Tamamen yok saymak doğru olmaz diye düşünüyorum. Sadece araya biraz mesafe koyup, gerektiği kadar konuşmak istiyorum.

Bana bahsettiğim abla bugün de “Kendini geliştirmesi lazım” dedi. Ben de ona yaşadığım bir olayı anlattım. Yemek yerken bana neden öyle davrandığını anlamıyorum, insanların yanında böyle davranması bana göre hoş değil. Kimse kimsenin yanında zor durumda kalmak istemez.

Ben de artık bazı şeylerde mesafe koymaya başladım. Alışveriş konusunda çok yardımcı oluyordum ama artık kendi kararlarını kendisinin vermesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü insanın kendini geliştirmek için biraz da çaba göstermesi gerekiyor.

Bana yaptığım bazı şeylerin boş olduğunu söyledi. Ben de “Ben kimseye muhtaç olmak istemiyorum, kendi evim, arabam olsun, kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum” dedim. O da bana “Sen her şeyi istiyorsun, bu kadarını istemek boş” dedi.