Evlilik bana göre değil evlenmeyi gerçekten istemiyorum ama neden zorluyorlar?

Aile olabilirim. Ama özgür şekilde. Kimsenin özüne dokunmadan karışmadan. Ailenin karışmasına izin vermeden kendi içinde iki kişilik evlilik istiyorım. Ama bu dönemde öyle erkek yok çoğu erkek çok aileci onlardan kopamıyorlar

E yani kim zor zahmetli bir hayat ister ki o sorumluluğu alacak gücüm yok

Amacım kendi kendime kimseye muhtaç olmadan geçinmek. Birinin beni istemesiyle değil

En azından yaşlanınca evlenirsem kimse benden bi şey beklemez. Veya hiç evlenmem o da sorun değil dediğim gibi evlenince çoğu kadının tek vasfı hizmet oluyor yetenekleri hayalleri hepsi suya düşüyor bu beni korkutuyor

İyi de ben daha büyüyemedim ki çocuğum olsun. Daha benim hayallerim var kendimi de düşünmek istiyorım çünkü hiç mutlu olamadım hayatta

27 yaşındayım ama hiç arkadaşım bile olmadı güzel bi lise üniversite hayatı geçiremedim. Hep başkalarını dinleyerek yaşadım. Hep evdeydim hiç hayallerim için uğraşmadım. Belki kendimi gerçekleştirmiş olsam böyle korkmazdım. Ama kendimi 19 yaşında birinin olgunluğunda hissediyorum evlenmek için daha yüksek bi olgunluğa ve yaşanmışlığa ihtiyacım var gibi geliyor aksi halde mutlu olamayacağımdan eminim

“Evde kalırsın” zihniyeti umrumda bile değil. Evlenince ne olacak? Mutsuz olmaktansa evde kalmış safsatasını tercih ederim