Bu hayatta kaybolmak mı daha korkunç yoksa ölüm mü?

Ölüm Allah'ın emri ona yapacağımız hiçbir şey yok gadası ahiret için üzerimize düşen dini görevlerimizi yerine getireceğiz ölüme her an yakın olduğumuzu bilerek...

Kaybolmak daha korkunç özellikle insanın kendi içimde kaybolması yaşayan bir ölü olur

Hiç birinden korkmam.

Bence en ağır olan ölüm değil, belirsizliktir.

Ölüm acıdır ama bir vedası vardır. İnsan zamanla gözyaşını duasına, özlemini hatırasına dönüştürmeyi öğrenebilir. Fakat kaybolmak... İşte orada zaman durur. Her çalan telefonda bir umut, her kapı sesinde bir ihtimal, her kalabalıkta bir yüz ararsınız. Ne yas tutabilirsiniz ne de "geçti" diyebilirsiniz. İnsan, en çok cevapsız kalan soruların yükünü taşır.

Sevdiğim birinin kaybolduğunu düşünmek bile yüreğimi ürpertiyor. Çünkü kaybolan sadece bir insan olmaz; onunla birlikte evin huzuru, sofranın neşesi, gecenin uykusu da kaybolur. Rabbim kimseyi böyle bir imtihanla sınamasın. Kavuşmanın sevincini, ayrılığın belirsizliğine tercih ederim. Çünkü bazen en ağır yük, "Acaba hâlâ yaşıyor mu?" sorusunun yıllarca cevapsız kalmasıdır.

"Belirsizlik, bazen ölümden daha uzun süren bir acıdır."

Bazı insanların özellikle çok yakınlarının ölmeden ölmesi daha kötü bana göre.

Sanırım ölmek daha korkunç yine de daha korkunç. Çünkü bu dünya ile olan tüm bağlı artık sona ermiş oluyor. Kaybolunca ise her zaman bulunma şansı vardır ve her zaman şans vardır.

Hayatımzda bir sevdğimizin kaybolması en zorudur insanı umutdolu ama içindeki acıyı kapatmayan bir hale geririr. her gün bir umut bir acı ile yaşayan ölü olursun.. Ölüm bir defa acı verir için yanar ama alışırsın.

Ölünce ölü olduğunu bile bilmeyeceksin ki

Ölüm korkunç

ne farkı var

hepsi iyi bana