Aynı insanların sınavından üst üste sınıfta kaldıktan sonra benim gibi *Ben dersimi aldım diyebildiniz mi?

Sizi bilmem ama ben aldım dersimi...

Bu biraz da şey gibi, savaşın ortasında vurulduğunu anlamadan koşturmaya devam ederken yavaş yavaş gelen göz kararması. Sıcağı sıcağına anlamıyorsun yediğin kurşunu. Sonradan geliyor sızısı. Olur ya, peş peşe gelir her şey üst üste. Bi soluklanacak aralık bulur "ben ne yaşadım?" dersin... Hah tam öyle...

Algın düşmüştür çünkü öncesinde. Canhıraş bir telaş içinde, can derdine düşmüşsündür de görmezsin kendi yaranı. Ama o kendini gösterir sana.

Hayat bu...

Bitmesin dediğin anlar hızla geçer, döner anılara. Bitsin diye baktığın dakikalar yılları eskitir içinde. Takvim yerinde durur belki ama sen bi 10 yıl atlarsın farkına bile varmadan. Tam o arada yanı başındakiler hayatının dersi olur. Ummadığın taş başını da yarar, güvendiğin dağlara karlar da yağar, hiç beklemediğin yerden bir el de uzanır. Ve bilumum atasözleri tarihi tekerrür ettirmek için sıraya da girer.

Ama sonra sular durulur...

O saatten sonra karıncalar mı balıkları yer, balıklar mı kavağa çıkar, beni alakadar etmez. Ben bi içimdeki kurşunun nereden geldiğini bilirim, bir de elini uzatanı...

Ben aldım dersimi, bir daha sınıfta kalmam aynı insanların sınavlarından.📚

Hâlâ almadıysanız dersinizi, şanslısınız..