Kardeşimin herkese gülücük saçan cıvık tavırlarını kabullenemiyorum, onu değiştirmek istemem suç mu?

insan ilişkilerinde her zaman mesafeyi, ağırbaşlılığı ve net sınırları savunan biriyim. Her önüne gelene yapmacık gülücükler saçmak, ilk dakikadan can ciğer olmak bana çok yapay geliyor. Aramızda bir yaş olan kız kardeşim var, dışarıdan ikiz gibiyiz ama karakter olarak siyahla beyaz gibiyiz. O, hayatına giren her insanla anında yılışık bir samimiyet kurabilen, sürekli gülen ve bana göre duruşu fazlasıyla hafif olan biri. İşin sinir bozucu kısmı, çevremizdekilerin onun bu tavrını cana yakınlık olarak görüp beni soğuk ve katı diye yaftalaması. Oysa bana göre onun bu sınırları koruyamaması tamamen bir karakter zafiyeti. En alakasız insanlarla bile anında cıvıklaşması beni delirtiyor, onu bu haliyle asla kabullenemiyorum. Kendini biraz ağırdan satması, duruşunu koruması için uyardığımda ise aramızda kıyamet kopuyor. Sizce bir abla olarak onu daha doğru ve ağır bir çizgiye çekmeye çalışmam haksızlık mı?