Bir konuda fikrinize ihtiyacım var gerçekten?

İçimi dökmeye, belki de biraz dertleşmeye ihtiyacım var çünkü artık taşımakta zorlanıyorum. Biz ailece akrabalarımızdan (amcalar, halalar, kuzenler) çok büyük haksızlıklar gördük. Özellikle anne ve babama yapılanlar, uğradığımız adaletsizlikler o kadar zoruma gidiyor ki... En çok canımı yakan da ne biliyor musunuz? Ortada o kadar çok şey yaşanmış, o kadar söz söylenmişken, hepsi hiçbir şey olmamış gibi ikiyüzlüce bir araya geldiler. Bizi resmen saf dışı bıraktılar. Ben de haklı olarak hepsiyle (kuzenler dahil) bağımı tamamen kopardım, hiçbiriyle konuşmuyorum. Doğru olanı yaptığımı, onlardan uzak durmam gerektiğini biliyorum ama arkamızdan dönen bu dolaplar, o takındıkları rahat ve pişkin tavırlar içimi kemiriyor. Anne babamın üzülmesi, bizim bu şekilde dışlanmamız çok ağır geliyor. Benim gibi akrabalarıyla bağını tamamen koparan var mı? Bu haksızlık duygusuyla, bu öfkeyle nasıl baş ettiniz? Akıl verin lütfen