14 gü

Neden bu hayatı yaşıyorum?

Anne baba küçük yaşta ayrıldı, annem başka bir adam için bırakıp gitti. Çok zor günler geçirdik, hâlâ da öyle. Kendime bakamıyorum, akıllı desen değilim, zarif desen değilim, fiziğim de berbat, ödem tutuyor. Hiç diğer kızlar gibi değilim, onlar özgüvenli, bakımlı, kendilerini sevip sevdiriyorlar. Hep isyan ediyorum önce hayata sonra beni doğuran kadına. Keşke yanımda olup beni yetiştirseydi de millet beni hor görmeseydi, arkamdan konuşup gülmeselerdi. Seviyorum dediğim insan benden vazgeçti, en acısı da benim tam tersim olan birini sevecek, onunla mutlu olacak, belki de ailem diyecek ona. Bana vermediği bütün sevgiyi, ilgiyi ona verecek, önemseyecek onu, beni önemsemediği kadar çok önemseyecek. Bense her şeye uzaktan bakıp kavrulacağım. Onun bile ailesiyle arasının iyi olmasından nefret ediyordum, kıskanıyordum, ailesi dağılsın istiyordum, benim yaşadığım şeyleri yaşasın istiyorum. Kimse sevmez, evlenmez benimle zaten. 21 yaşıma gireceğim, bu saatten sonra hayatım da ben de düzelmem. Acı çekmeye, kaybetmeye mahkûmum. Kaybettiğim zamanı düşününce canım acıyor, geri gelmeyecek. Ben bir daha 17, 18, 19, 20 yaşında olamayacağım.
Güncellemeler
18 sa
Neden?
Neden bu hayatı yaşıyorum?
Cevapla