Anne baba küçük yaşta ayrıldı, annem başka bir adam için bırakıp gitti. Çok zor günler geçirdik, hâlâ da öyle. Kendime bakamıyorum, akıllı desen değilim, zarif desen değilim, fiziğim de berbat, ödem tutuyor. Hiç diğer kızlar gibi değilim, onlar özgüvenli, bakımlı, kendilerini sevip sevdiriyorlar. Hep isyan ediyorum önce hayata sonra beni doğuran kadına. Keşke yanımda olup beni yetiştirseydi de millet beni hor görmeseydi, arkamdan konuşup gülmeselerdi. Seviyorum dediğim insan benden vazgeçti, en acısı da benim tam tersim olan birini sevecek, onunla mutlu olacak, belki de ailem diyecek ona. Bana vermediği bütün sevgiyi, ilgiyi ona verecek, önemseyecek onu, beni önemsemediği kadar çok önemseyecek. Bense her şeye uzaktan bakıp kavrulacağım. Onun bile ailesiyle arasının iyi olmasından nefret ediyordum, kıskanıyordum, ailesi dağılsın istiyordum, benim yaşadığım şeyleri yaşasın istiyorum. Kimse sevmez, evlenmez benimle zaten. 21 yaşıma gireceğim, bu saatten sonra hayatım da ben de düzelmem. Acı çekmeye, kaybetmeye mahkûmum. Kaybettiğim zamanı düşününce canım acıyor, geri gelmeyecek. Ben bir daha 17, 18, 19, 20 yaşında olamayacağım.
Güncellemeler
18 sa
Neden?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer