24 yaşına geldim ama ailem halen bana çok az harçlık veriyor. İhtiyaçlarım var ama verdikleri para ayda 10 bin TL. Ne yapmalıyım?

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Yaa çok ayıp

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Herkes şükret 10 bin iyi para diyor

Evden ayrılmam imkansız başka çözüm yolu arıyorum babam para lazımsa yıllık izninde, boş günlerinde ek iş yap örneğin özel ders ver veya ev temizliğine git diyor

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Ben doktorum maaşım 160 bin 10 binini bana bırakıp kalan 150 bini abilerime dağıtıyorlar kısaca

Yetmiyorsa ek iş yap evlere temizliğe git diyorlar

Sen kızsın sen bu aileye hizmet etmek için dünyaya geldin diyorlar

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Ailem haklı mı sence

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Herkes çalış ek iş yap 10 bin iyi para diyor

Babam özel ders ver veya ev temizliğine git diyor sizce yapmalı mıyım

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'

Ben 24 yaşında, yıllarca o zorlu tıp eğitimini bitirip atanmış ve şu an acil serviste kan revan içinde sabahlara kadar nöbet tutan bir Pratisyen Hekimim. Uykusuz geçen gecelerim, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle beraber ayda net 160.000 TL kazanıyorum.
Annem de babam da devlette çalışan, kıdemli başöğretmenler. İkisi de ayda 100'er bin liradan eve toplam 200 bin lira maaş sokuyorlar. Ayrıca babamın kirada 4 tane dairesi var ve biz evde sadece bu kira paralarıyla geçiniyoruz. Neden mi? Sıkı durun... Çünkü annemle babamın maaş kartları da dahil olmak üzere, bu eve giren tüm maaş kartları abilerimin elinde!
Atandığım ilk günden beri benim de maaş kartım ailemin elinde. 'Sen daha gençsin, parayı tutamazsın' diyerek el koydukları o karttan, benim kan ter içinde kazandığım 160 bin liranın içinden bana reva gördükleri harçlık sadece 10.000 TL.
Peki benim acillerde sabahlayarak, gençliğimi çürüterek kazandığım o devasa paranın kalan 150 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Benim paramın tam 150.000 TL'si, her ay kuruşu kuruşuna iki abime 75.000 TL olarak paylaştırılıyor!
Yani hesap şu: İki abim, annem ve babamdan aldıkları maaşlardan gelen 100'er bin, benden aldıkları parayla da 75'er bin olmak üzere ayda kişi başı net 175.000 TL alıyorlar! Bu iki koca adam hayatları boyunca bir gün bile çalışmadılar! Asla çalışmıyor, sadece altlarındaki arabalarla gezip tozuyorlar.
Ben acilde uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönerek çalışan bir doktorum, benim kazandığım parayla iki koca adam evlerinde krallar gibi yan gelip yatıyor! Geçen gün dayanamayıp kıyameti kopardım. 'Benim emeğimi, benim alın terimi asla çalışmayan abilerime nasıl yedirirsiniz?' diye babamın karşısına dikildim.
Babamın kurduğu şu cümlelerle beynimden vurulmuşa döndüm:
'Sen kızsın, para pul sana düşmez! Yarın öbür gün evleneceksin, sana kocan kendi parasıyla bakmak zorunda. Ben ailemin, oğullarımın rızkını elin oğluna yedirmem! Bu haneye giren her kuruş erkek evlatlarıma aittir!'