Ailem bana asla para vermiyor. Kocaman kız oldun, boş vakitlerinde evlere temizliğe git ve harçlığını çıkar dediler. Haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve yıllardır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, hesabı bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Bugüne kadar kendi emeğimin tek bir kuruşunu bile görmedim. Çünkü ayda 100 bin lira kazanmama rağmen, ailem bana harçlık olarak hiç para vermiyor! Evet, yanlış duymadınız; kendi kazandığım paradan cebime giren miktar tam olarak sıfır lira!
Peki benim acillerde kan revan içinde, uykusuz kalarak kazandığım o 100 bin lira kime gidiyor dersiniz? Bunu öğrendiğimde sinirden ellerim titredi, nefesim kesildi. Ailem, benim alın terimle kazandığım o devasa parayı her ay kuruşu kuruşuna iki abime 50.000 TL - 50.000 TL olarak paylaştırıyormuş!
Ben 24 yaşında genç, çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı içeceğim bir bardak çay için bile paraya ihtiyacım var. Geçen gün dayanamayıp karşılarına geçtim ve 'Bana hiç para vermiyorsunuz, cebimde beş kuruş yok. Kendi maaşımdan harçlık istiyorum' diye isyan ettim.
Bana verdikleri o korkunç, o nankörce cevapla beynimden vurulmuşa döndüm:
> 'Bizim sana verecek paramız yok, o para abilerine lazım! Sen artık kocaman kız oldun, elin ayağı tutuyor. Harçlığa bu kadar ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş vakitlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Benim paramla iki abim evlerinde krallar gibi sefa sürerken, kendi öz ailem sırf paramı abilerime yedirmek için beni başkalarına hizmetçi yapmaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; bütün emeğimi gasp edip abilerime dağıtan ve beni beş parasız bırakıp utanmadan 'kocaman kız oldun, git temizlik yap' diyen ailem haklı mı?

@KorTen ailem haklı mı yani

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve yıllardır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, hesabı bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Bugüne kadar kendi emeğimin tek bir kuruşunu bile görmedim. Çünkü ayda 100 bin lira kazanmama rağmen, ailem bana harçlık olarak hiç para vermiyor! Evet, yanlış duymadınız; kendi kazandığım paradan cebime giren miktar tam olarak sıfır lira!
Peki benim acillerde kan revan içinde, uykusuz kalarak kazandığım o 100 bin lira kime gidiyor dersiniz? Bunu öğrendiğimde sinirden ellerim titredi, nefesim kesildi. Ailem, benim alın terimle kazandığım o devasa parayı her ay kuruşu kuruşuna iki abime 50.000 TL - 50.000 TL olarak paylaştırıyormuş!
Ben 24 yaşında genç, çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı içeceğim bir bardak çay için bile paraya ihtiyacım var. Geçen gün dayanamayıp karşılarına geçtim ve 'Bana hiç para vermiyorsunuz, cebimde beş kuruş yok. Kendi maaşımdan harçlık istiyorum' diye isyan ettim.
Bana verdikleri o korkunç, o nankörce cevapla beynimden vurulmuşa döndüm:
> 'Bizim sana verecek paramız yok, o para abilerine lazım! Sen artık kocaman kız oldun, elin ayağı tutuyor. Harçlığa bu kadar ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş vakitlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Benim paramla iki abim evlerinde krallar gibi sefa sürerken, kendi öz ailem sırf paramı abilerime yedirmek için beni başkalarına hizmetçi yapmaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; bütün emeğimi gasp edip abilerime dağıtan ve beni beş parasız bırakıp utanmadan 'kocaman kız oldun, git temizlik yap' diyen ailem haklı mı?

Çok bencilsiniz. Hemşireyim 100 bin maaş alıyorum maaşımı ailem alış abilerime 50 bin 50 bin paylaştırıyor yazmıştım inşallah kınadığınız başınıza gelmez

Maaşımı ailem alıyor*

Neden böyle düşünüyorsunuz

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve yıllardır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, hesabı bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Bugüne kadar kendi emeğimin tek bir kuruşunu bile görmedim. Çünkü ayda 100 bin lira kazanmama rağmen, ailem bana harçlık olarak hiç para vermiyor! Evet, yanlış duymadınız; kendi kazandığım paradan cebime giren miktar tam olarak sıfır lira!
Peki benim acillerde kan revan içinde, uykusuz kalarak kazandığım o 100 bin lira kime gidiyor dersiniz? Bunu öğrendiğimde sinirden ellerim titredi, nefesim kesildi. Ailem, benim alın terimle kazandığım o devasa parayı her ay kuruşu kuruşuna iki abime 50.000 TL - 50.000 TL olarak paylaştırıyormuş!
Ben 24 yaşında genç, çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı içeceğim bir bardak çay için bile paraya ihtiyacım var. Geçen gün dayanamayıp karşılarına geçtim ve 'Bana hiç para vermiyorsunuz, cebimde beş kuruş yok. Kendi maaşımdan harçlık istiyorum' diye isyan ettim.
Bana verdikleri o korkunç, o nankörce cevapla beynimden vurulmuşa döndüm:
> 'Bizim sana verecek paramız yok, o para abilerine lazım! Sen artık kocaman kız oldun, elin ayağı tutuyor. Harçlığa bu kadar ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş vakitlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Benim paramla iki abim evlerinde krallar gibi sefa sürerken, kendi öz ailem sırf paramı abilerime yedirmek için beni başkalarına hizmetçi yapmaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; bütün emeğimi gasp edip abilerime dağıtan ve beni beş parasız bırakıp utanmadan 'kocaman kız oldun, git temizlik yap' diyen ailem haklı mı?

Ailem haklı olsa bile en azından 5 bin 10 bin harçlık vermeleri gerekme mi?

Gerekmez mi?

Herkes ailemi haklı buluyor kız olmak gerçekten çok zor bu devirde

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve yıllardır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, hesabı bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Bugüne kadar kendi emeğimin tek bir kuruşunu bile görmedim. Çünkü ayda 100 bin lira kazanmama rağmen, ailem bana harçlık olarak hiç para vermiyor! Evet, yanlış duymadınız; kendi kazandığım paradan cebime giren miktar tam olarak sıfır lira!
Peki benim acillerde kan revan içinde, uykusuz kalarak kazandığım o 100 bin lira kime gidiyor dersiniz? Bunu öğrendiğimde sinirden ellerim titredi, nefesim kesildi. Ailem, benim alın terimle kazandığım o devasa parayı her ay kuruşu kuruşuna iki abime 50.000 TL - 50.000 TL olarak paylaştırıyormuş!
Ben 24 yaşında genç, çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı içeceğim bir bardak çay için bile paraya ihtiyacım var. Geçen gün dayanamayıp karşılarına geçtim ve 'Bana hiç para vermiyorsunuz, cebimde beş kuruş yok. Kendi maaşımdan harçlık istiyorum' diye isyan ettim.
Bana verdikleri o korkunç, o nankörce cevapla beynimden vurulmuşa döndüm:
> 'Bizim sana verecek paramız yok, o para abilerine lazım! Sen artık kocaman kız oldun, elin ayağı tutuyor. Harçlığa bu kadar ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş vakitlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Benim paramla iki abim evlerinde krallar gibi sefa sürerken, kendi öz ailem sırf paramı abilerime yedirmek için beni başkalarına hizmetçi yapmaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; bütün emeğimi gasp edip abilerime dağıtan ve beni beş parasız bırakıp utanmadan 'kocaman kız oldun, git temizlik yap' diyen ailem haklı mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve yıllardır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, tuttuğum ağır nöbetler ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, hesabı bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Bugüne kadar kendi emeğimin tek bir kuruşunu bile görmedim. Çünkü ayda 100 bin lira kazanmama rağmen, ailem bana harçlık olarak hiç para vermiyor! Evet, yanlış duymadınız; kendi kazandığım paradan cebime giren miktar tam olarak sıfır lira!
Peki benim acillerde kan revan içinde, uykusuz kalarak kazandığım o 100 bin lira kime gidiyor dersiniz? Bunu öğrendiğimde sinirden ellerim titredi, nefesim kesildi. Ailem, benim alın terimle kazandığım o devasa parayı her ay kuruşu kuruşuna iki abime 50.000 TL - 50.000 TL olarak paylaştırıyormuş!
Ben 24 yaşında genç, çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı içeceğim bir bardak çay için bile paraya ihtiyacım var. Geçen gün dayanamayıp karşılarına geçtim ve 'Bana hiç para vermiyorsunuz, cebimde beş kuruş yok. Kendi maaşımdan harçlık istiyorum' diye isyan ettim.
Bana verdikleri o korkunç, o nankörce cevapla beynimden vurulmuşa döndüm:
> 'Bizim sana verecek paramız yok, o para abilerine lazım! Sen artık kocaman kız oldun, elin ayağı tutuyor. Harçlığa bu kadar ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş vakitlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Benim paramla iki abim evlerinde krallar gibi sefa sürerken, kendi öz ailem sırf paramı abilerime yedirmek için beni başkalarına hizmetçi yapmaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; bütün emeğimi gasp edip abilerime dağıtan ve beni beş parasız bırakıp utanmadan 'kocaman kız oldun, git temizlik yap' diyen ailem haklı mı?

Neden peki