Evleneceğiniz kişiden sadakat vefa bekler misiniz?

Şöyle söyleyeyim, benim düşüncem çok net: Evleneceğim insandan sadakat ve vefa tabii ki beklerim, yoksa ne diye evleneyim ki? Ticari ortaklık kurmuyoruz neticede, ömrü emanet ediyoruz. Benim için karşımdaki kişinin haramı helali bilmesi, nerede nasıl duracağını kestirebilmesi kırmızı çizgidir. Öyle "günümüz dünyası, modern ilişkiler" diyerek bu işlerin esnetilmesini falan da hiç samimi bulmuyorum. Eğriye eğri, doğruya doğru; bir yola çıkılıyorsa arkamı döndüğümde orada bir dağ gibi duracağını bilmeliyim. Gönül bağı dediğin şey, pazar tezgahından meyve seçmeye benzemez; dürüstlük ister, omurga ister. İnsan hayat arkadaşında o ağırbaşlılığı, o asil duruşu görmek istiyor. Yoksa sadakatin olmadığı, vefanın sadece kelimelerde kaldığı bir ortamda evlilik ancak kağıt üstünde bir formalite olur. Lafı hiç dolandırmaya gerek yok; hakkaniyetli, içi dışı bir, neye inandığını ve neyi koruması gerektiğini bilen biri olmalı karşımdaki. Ben kendi duruşumdan, saygımdan ödün vermiyorsam, aynı dik duruşu ve sadakati karşı taraftan da istemek en doğal hakkım. Bu işin şakası, esnemesi olmaz; benim gözümde asıl asalet de cesaret de tam olarak burada başlar

.