Ailem ayda 10 bin TL harçlık veriyor. Çoğu gencin eline bu para geçmiyor şükret, nankörlük etme diyorlar. 10 bin TL az değil mi?

Herkes ailen haklı diyor

Abim bu kızı şımarttınız 10 bini beğenmiyorsa maaş kartını komple bana verin parasız kalsın burnu sürtülsün, yaşıtları 10 binin yarısını bile bulamıyor bu ise şımarıklık yapıyor dedi geçen hafta herkesin içinde. Benim ailem var ev reisiyim kendisi ise hiçbir sorumluluğu olamayan bekar bir kız, 10 bin ona fazla bile diyor.

Abim bu kızı şımarttınız 10 bini beğenmiyorsa maaş kartını komple bana verin parasız kalsın burnu sürtülsün, yaşıtları 10 binin yarısını bile bulamıyor bu ise şımarıklık yapıyor dedi geçen hafta herkesin içinde. Benim ailem var ev reisiyim kendisi ise hiçbir sorumluluğu olamayan bekar bir kız, 10 bin ona fazla bile diyor maalesef.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Abim bu kızı şımarttınız 10 bini beğenmiyorsa maaş kartını komple bana verin parasız kalsın burnu sürtülsün, yaşıtları 10 binin yarısını bile bulamıyor bu ise şımarıklık yapıyor dedi geçen hafta herkesin içinde. Benim ailem var ev reisiyim kendisi ise hiçbir sorumluluğu olamayan bekar bir kız, 10 bin ona fazla bile diyor.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Abim bu kızı şımarttınız 10 bini beğenmiyorsa maaş kartını komple bana verin parasız kalsın burnu sürtülsün, yaşıtları 10 binin yarısını bile bulamıyor bu ise şımarıklık yapıyor dedi geçen hafta herkesin içinde. Benim ailem var ev reisiyim kendisi ise hiçbir sorumluluğu olamayan bekar bir kız, 10 bin ona fazla bile diyor.

Evden ayrılmam mümkün değil abim kendine yazlık ev satın aldı ve evi 10 yıllık krediyle aldı. Krediyi çekerken beni kefil olarak gösterdi. Maaşı alıp evden ayrılırsam kredi yine bana kalacak ev ise abime kalacak. Olan yine bana olacak. Kredinin aylık ödemesi 80 bin.

Abim serbest avukatlık yapıyor

Annem de abimle babamı destekliyor kız evladın malı mülkü olmaz diyor. Ben evlenince maaş kartımı abime verecekler, elin oğluna ailemin rızkını yedirmem, seni alacak koca kendi parasıyla sana bakmak zorunda diyor babam.

Size yeter miydi 10 bin lira

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Yine de şükrediyorum tabi isteseler 10 bini bile vermezlerdi

5 bini yola ulaşıma gidiyor kalan 5 binle de kişisel bakım ürünleri falan alabiliyorum

Abim bu kızı şımarttınız 10 bini beğenmiyorsa maaş kartını komple bana verin parasız kalsın burnu sürtülsün, yaşıtları 10 binin yarısını bile bulamıyor bu ise şımarıklık yapıyor dedi geçen hafta herkesin içinde. Benim ailem var ev reisiyim kendisi ise hiçbir sorumluluğu olamayan bekar bir kız, 10 bin ona fazla bile diyor.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.