Sözlükleri Kapatın! Naz Aslında Nedir? Nasıl yapılır Biliyor musunuz? Sen Naz Yapıyorsun?

Bir gün büyük laf gibi masaya fırlatılır "Fazla naz âşığı usandırır." Erkek hemen arkasına yaslanır, kendini "sabırlı bir mağdur", kadını ise "amansız bir kapris makinesi" ilan eder

Sözlükte "cilve, kur, işve" tanımlar ama... Sessizce bakıp iç çeken bir kadının halini anlatmaya yetmez

Ağacın Üç Kardeşi Nazik, Nazlı ve Naz
Bu meselenin pratik hayattaki düğümünü çözmek için, aslında aynı kökten beslenen ama evlerimizin içine bambaşka hallerle sızan üç kelimenin fotoğrafına bakmak gerekir: Nazik, Nazlı ve Naz

Nazik olmak, bir ahlaktır. Hayatın sertliğine karşı bir zarafet tercihidir; başkasını incitmekten korkmaktır.

Nazlı olmak, bir mizaçtır. Kolayca kırılan, titiz, hırpalanmaya gelmeyen, hani o üzerine titrediğimiz saksı çiçekleri gibi özel bir özen isteyen ruh halidir

Naz yapmak ise, iki kişi arasında dönen bir iletişim dansıdır. Doğrudan söyleyemediğini, davranışın arkasına saklayarak hissettirme stratejisidir

İşte trajedi tam burada başlar: Eğer bir ilişkide erkek, kadının o hassas ve kırılgan "Nazlı" yapısını görecek kadar "Nazik" bir ruha sahip değilse, kadının her duygusal çığlığını ve geri çekilişini tek bir torbaya atar: "Yine naz yapıyor!"

Naz nedir biliyor musunuz?
Naz; bir kadının akşam eve gelen kocasına "Bugün çok yoruldum" derken aslında "Bana bir sarıl, bugün çok kırıldım, beni bir gör" demesinin sessiz dilidir.

Erkek ne yapar? Düz mantıkla bakar "E hanım, yorulduysan uzan, kurt gibi açım yemek ne yaptın."
İşte o an film kopar. Kadın susar, suratını asar, kapıyı biraz sert kapar. Erkek hemen teşhisi koyar "Yine naz, yine kapris!" Ben ne dedim şimdi?

Hayır be birader, o naz değil! O, kelimeleri susmuş bir ruhun, "Beni çantada keklik görüyorsun, beni sıradanlaştırıyorsun, bana bir hizmetçi gibi davranıyorsun" diyen protestosudur.

-

Sahne 1 "Her Şeyi Naz Sanan Algı Tembelliği"
Hani o ilk sahnede erkek diyor ya "Fazla nazlanıyorsun, hiç beğenmiyorum senin bu hallerini..."
Kadın da isyan ediyor "Asıl sen her şeyi naz yapıyorum sanıyorsun!"

Burada erkeğin yaptığı şey tam bir uyanıklıktır. Kadının bir derdi var, belki geçmişten kalan bir yarası var, belki adamın pervasızca söylediği bir lafa kırıldı ve kendini geriye çekti

Erkek o kırgınlığı tamir etmek için zihinsel bir emek harcamak istemiyor. Çünkü kadının gönlünü almak "maliyetli" bir iştir. Koy etiketi, yapıştır "Sen eskiden bu kadar nazlı değildin"

Kadın orada "Ben naz yapmıyorum" derken aslında şunu feryat ediyor "Ben seninle flört oyunu oynamıyorum. Benim şu anki can acım gerçek, mesafem gerçek. Ama sen benim acımı bile 'kadın kaprisi' diyerek basitleştiriyorsun!"

İşte insan ilişkilerinin yarısı sevgisizlikten değil, bu lanet olası "yanlış tercüme hatasından" bitiyor. Kadın kendi dilinde yarasını gösteriyor, erkek "naz bu" deyip arkasını dönüyor

Sahne 2: "Kapı Ağır Ama Anahtarı Sende"
Gelelim o ocağı tüttüren, insanı baştan çıkaran ikinci sahneye
Erkek diyor ki: "Bu ulaşılmaz hallerin beni baştan çıkarıyor."
Kadın o efsane cevabı yapıştırıyor: "Ancak benim erkeğim bana ulaşabilir."

Bu sahne, "Zor kadını oyna, erkeği peşinden koştur" diyen o ucuz magazin dergilerinin yalanlarını çöpe atıyor. Kadın burada dünyaya karşı duvar örüyor, evet. "Ben herkesin kolayca tüketebileceği, alelade bir fast-food değilim. Benim bir ağırlığım var" diyor

Ama erkeğine döndüğünde kapıyı kilitlemiyor. Sadece kapıyı biraz ağır açıyor. Erkeğe şu rütbeyi takıyor "Ben dışarıya karşı ulaşılmazım çünkü kendime değer veriyorum. Ama sen sıradan biri değilsin. Sen o emeği veren, o 'Nazik' özeni gösteren adamsın. Bu kapıyı açma ayrıcalığı sadece senin hak ettiğin bir ödüldür."