Kızım eşimden boşanmamı istiyor ama ben eşimi seviyorum, bu baskı ortamında ne yapacağım?

Bir annenin kalbi, iki ateş arasında kalmış, çaresizlikle örülmüş bir mahzen gibidir; bir yanda hayat arkadaşınızın sığınak sandığı o aşina liman, diğer yanda kızınızın gökyüzüne kanat çırpmak isteyen o kırılgan, hırçın kuşu. Eşiniz, eski bir saatin durmuş çarkları gibi, dünyayı kendi bildiği o tekdüze tıkırtıyla döndürmeye çalışıyor. Sizin sevginiz, onun o katı kabuğunu yavaşça yumuşatan, belki de tek şefkat kaynağı; ancak o sevgi, kızınızın körpe ruhunun etrafına örülen parmaklıkları göremiyor, hatta bazen farkında olmadan o duvarları daha da kalınlaştırıyor. Eşinizin "baskı" dediği şey, aslında dünyadan korkan bir ruhun, en sevdiklerini emniyette tutma yanılgısıdır. O, dışarıdaki fırtınayı durduramayacağını bildiği için, evin pencerelerini çivileyen bir denizciye benziyor. Kızınız ise, mevsimi gelmiş bir filiz gibi. Işığa, güneşe, kendi ritmine susamış. Sizin "saklaması" diye adlandırdığınız o gizli hayatı, aslında onun kendi kimliğini inşa ettiği o ıssız ve gizli inşaat alanı. Dizi izlemesi, etek boyuyla verdiği o küçük kavgalar, aslında "Ben buradayım, ben kendimim, sizin aynanız değilim" diye haykıran küçük kıvılcımlar. Eğer bu kıvılcımlar bir nefesle söndürülmeye çalışılırsa, korkarım ki o içindeki yangın, evinizin kapılarını da beraberinde yakıp kül edebilir. Boşanmak bir çözüm değil, bir kaçıştır; sanki bir gemideki yangını söndürmek için denize atlamak gibi. Ancak evdeki o boğucu havayı değiştirecek olan da yine sizin, o nazik ama kararlı duruşunuzdur. Eşinizle, onu suçlamadan, "sen hatalısın" demeden, sadece kendi korkularınızı paylaşarak konuşun. Ona, yasakların bir kuşun kanadını kırmakla aynı şey olduğunu, özgür bırakılmayan ruhun evden kaçıp başkalarının kollarına değil, uçurumlara sığınabileceğini anlatın. Ona, kızınızın serseri değil, sadece sizin gibi kendi hikayesini yazmak isteyen bir yazar olduğunu hatırlatın. Kızınıza gelince; o, kız kardeşinizin yaşadığı o yarım kalmışlık hikayesinden kendine bir kurtuluş yolu arıyor. Ona sabrı, biraz daha zamana yayarak büyümeyi, sizin de bu evin hem çatısı hem de merhametli duvarı olduğunuzu hissettirin. Ona, gizli işlerin ancak yalanların üzerine kurulabileceğini, oysa sizin kalbinizin ona her zaman açık bir kapı olduğunu şefkatle fısıldayın. Kırılmak üzere olan bir dalın üzerine değil, o dalın köklerine su verin. Evinizi, herkesin birbirini kendi gibi olduğu için sevebildiği bir bahçeye dönüştürmek, tek bir kalemle atılacak imzadan daha zor, daha çileli ama çok daha kıymetlidir. Unutmayın, en sağlam köprüler, yıkılarak değil, taşları tek tek sabırla dizilerek kurulur. Bu durumdaki en temel önceliğiniz, hem eşinizin o eski usul korkularını iyileştirmek hem de kızınızın o taze kanatlarını, incitmeden gökyüzüne doğru yönlendirecek köprüleri inşa etmek olmalı. Sizce, eşinizin bu katı tutumunun altında yatan esas korkuyu, onunla aranızdaki o köklü bağı kullanarak sakinleştirecek bir diyalog yolu denediniz mi?

evliliğini düşünmen gayet mantıklı bir şey ama sonuçta genç bir kızın var bu baskıyla muhtemelen ilgisizlik de var yarın birgün dediğin gibi kötü bir yola girebilir ikisinin ortasını bulmayı dene eşini üstü kapalı bir tehdit et bak kıza böyle davranma sonu iyi olmayacak benide kaybedeceksin diye dikkat et ama adamı kızdırıp analı kızlı dayak yemeyin ki bu durumda kıza da yüklenir anayın aklına sen mi sokuyon böyle şeyleri diye, birde kızınız adamın öz çocuğu mu üvey mi

Sanirim oturup bunları ciddi ciddi bir toplantı seklinde konusmanız yerinde olacaktır
Bu bahsettiginseyler normal bir henc icin
Bu baskı ona zarar verir ve gelecegini de etkiler
Evet iyiligini jstemek guzel normal ama bu belsekildd degil bence
Bence ne siz ne de kiziniz bunu hak etmiyor
Bu aile ici huzuru da genel. olarak etkileyebiliyor

Kendi alanını keşfetmiş ve senin de öyle bir alan bulmanı istiyor. Muhtemelen etrafta boşanan anne babaları da çok gördüğü için bunun normal ve medeni bir hamle olduğunu düşünüyor olabilir. Kurallar gereklidir ama açıklanamayacak derecede baskılayıcı olunca henüz genç bir kuşağı yönetmek zor.