Dinlesen zannedersin ki o bir melek yaşantısına baktığında Bu şeytana papucunu ters giydirir... Sizce biz kimden bahsediyoruz?

Sosyal medyada gezinirken bir soruya denk geldim;

"İnsan en çok hangi davranıştan sonra birinden sessizce soğur?" diye sormuş @Ayhan67 Bey arkadaşım.

Sorusuna cevap yazanlara göz attım... Herkes bir şeyler yazmış.

Kimi ilgisizlik demiş, kimi yalan... Ben de altına tek cümlelik reçeteyi bıraktım

“Kendi kusurlarına bakmadan, sürekli karşısındakini yargılayan narsistik körlükten soğurum.”

Sonra arkama yaslanıp düşündüm. Biz aslında kimden soğuyoruz?

Ara sıra sahnede devleşen, mikrofonu eline alınca adalet, erdem ve ahlak parfümleri sıkan o prototipten... mi?

Bu varlığın adını koyalım; biz bugün

"sözleri ve düşünceleriyle insanı büyüleyen, yaşantısıyla kendinden soğutan o tuhaf varlığı" konuşuyoruz.

Podyuma çıktığında kelimeleriyle adeta gökyüzünde kanat çırpan bir melek izlersiniz. Ağzından dökülen cümleler o kadar kusursuzdur ki, dinlerken kendi çiğliğinizden utanır, "Vay be, ne insanlar var" dersiniz.

Ama projektörler kapanıp, o melek kulise geçtiğinde, menfaat çarkları dönmeye başladığında bir bakarsınız ki; şeytana pabucunu ters giydirecek bir kurnazlık şov başlamış.

Maskesi melek, içi kelek!

Ağlanacak halimize gülüyoruz... Gelin iğneyi de çuvaldızı da masaya yatıralım.

Ben de sütten çıkmış ak kaşık değilim. Başımda bir haleyle gezmiyorum. Melek hiç değilim, ama çok şükür o maskeli şeytanlardan da değilim.

Özünde olması gerektiği kadar sıradan, basit, entrikasız ve yalansız bir adamım. Hatalarım var mı? Boyumu aşar. Günahlarım var mı? Say say bitmez.

Ama benim günahım da hatam da kendimedir. Gece kafamı yastığa koyduğumda, heybemde birinin ahı, kursağımda çiğnenmiş bir kul hakkı olmasın diye titrerim. Kusuru önce kendi aynamda ararım.

Çünkü asıl tehlike, kendi çamuruna bakmadan başkasının üstündeki tozu leke sayanlardır. Kendi hayatı lağım kokarken, etrafa ahlak jandarmalığı yapanlardır.

Kelimeleriyle sizi büyüleyenlerin laflarına değil...
"Bana ne bildiğini öğrendiğini anlatma! Bana öğrendiğin bildiklerin ile ne yaptığını göster"

Yaşantısında içindeki pratiklerine, yaptıklarına bakın.

Çünkü söz uçup gider ama o kirli yaşantı, insanı bir daha hiç ısınamayacak şekilde, sessizce kendinden soğutur.

"Sözde mi!!! Özde mi... Ben bir insan olmaya geldim"

"Canımı iste ama malımı, paramı isteme benden... yoksa buz gibi soğurum senden"

Hadi şimdi herkes aynanın karşısına geçsin, vizit saati başladı.