Zor bir dönemden geçerken, kendine iyi gelen küçük şeyler neler?

​Zor dönemlerde insanın kendine en büyük iyiliği, o anın ağırlığında boğulmak yerine geçer diyebilmek oluyor. Benim de böyle zamanlarda sığındığım tek bir şey Bir çay demleyip, Bediüzzaman'ın o meşhur Çay koy, yeniden başlıyoruz cümlesindeki o teslimiyet ve umutla masaya oturmak. O an, zihnindeki tüm o karmaşayı, yapamadım, olmadıları bir kenara bırakıp, sadece yeniden başlama ihtimalinin güzelliğine odaklanıyorsun. Hayat dediğin zaten bu değil mi; ne kadar yorulursan yorul, çayı tazeliyorsun ve kaldığın yerden, daha tecrübeli bir şekilde devam ediyorsun. Zorluklar benim için bir durak sadece, son durak değil. O yüzden o çayı koyup, zihnimi sakinleştirip, en baştan değil ama başlıyorum